|
|
- نفس آریم برون شمس و قمر می سوزد
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- روزیکه من ز درگهی عشقت بدر شدم
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- با درد ها و غصه و غم مبتلا شدم
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- نفس آریم برون شمس و قمر می سوزد
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- افتاده زار و خون جگرم وقتی نیستی
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- گر شیشــــه ای قلب من شکستی خیر است
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- سفسطه گوی بی هنر یار و انس نمی شود
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- مرا می بینی و از کوچه ای عشقت بدر میشی
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- بودم نیامدی و نبودم نیامدی
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- چه زخم های جگر سوز خورده است بدنم
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- مه من از پس این ابر گردون دیدنت نازم
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- اصل آدم اگر روا گردد
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- خطا ز خویش رها کن صواب را دریاب
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- فدای حسنِ زیبایت شوم من
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- باشد خزان تیره مه فصل بهار ما
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- دوریم ز عشاق زمان و انسی چند
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- هر چند نوجوانی، شهد و شراب و قند است
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- بر ِ مطرب ِ بد آموز دف و چنگ می فرستم
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- ز وضع نا رسایی چشم خونبار اینچنین باید
|
دیوان اشعار |
شعر |
|
|
- عطر ز بوی معنی چون من شمیده رفتن
|
دیوان اشعار |
شعر |