36

د تیرو تلین

شینکی آسمان ، چهاربیتی

د ابو بهاند بهیر یم لوی دریاب یم

را پرېوتی لوړو غرو نه په شتاب یم


په خورو خوړو بانډو کی پیچ و تاب یم

د بېدیا ګردجنه بڼه کی سراب یم


زه د قید او قافیی څپاند سیلاب یم

زه خوری  وری څپی د اباسین یم


هسی یاد د زمانی د تېرو تلین یم

هم څرګند یمه له ورایه هم غیاب یم


د معنی په څېر د خپل جوهر حجاب یم

هم پو ښتنه د پټ راز یم هم ځواب یم


زه اوبه یم تاو د تندی ته ثواب یم

ستا د حسن جام کی څاڅکی د شراب یم


په ماهیت کی لاهوتی په تن خاورین یم

هسی یاد د زمانی د تېرو تلین یم


کله خوب یم په بڼو کی زنګېدلی

د زړه صبر یم ښېبو کی ځنډېدلی

په ژورو اندېښنو کی کښېوتلی

له حیرت سره ستا خیال کی زنګېدلی

میین زړه یم بېلتانه کی زورېدلی



لاس تر غاړی التماس، سِر د تمکین یم

هسی یاد د زمانی د تېرو تلین یم



زه یم عطر په وږمو کی لولېدلی

له نسیم سره په غرو کی الوتلی

د سکوت د زړه په راز کی یم نغښتلی

انګازو د لوړ آواز کی کړنګېدلی

یم شهباز د رباب تار ته نڅېدلی


د جانان په غاړه لړ د لونګین یم

هسی یاد د زمانی د تېرو تلین یم



هم د ساز د پردی وزن هم یی شرنګ یم

ترّ نمُ یم د نغمی، آه د آهنګ یم


د ژوندون نیولی سا د شېبی درنګ یم

هم د خیال د صحنی راز یم هم یی رنګ یم


ستا د عشق له شوقه هسی په غورځنګ یم

د صریح ژبی اقرار د زړه یقین یم

هسی یاد د زمانی د تېرو تلین یم



زه هوس یم مستقبل ته په خندا یم

کله هیله د سبا یم نا پیدا یم



د ښایست د تصور رنګ کی بسیا یم

خپل تقدیر او سرنوشت ته په سودا یم


د عشق درد یم هم ددغه درد دوا یم

نه په تمه د پاداش نه د تحسین یم

هسی یاد د زمانی د تېرو تلین یم



روښنایی یم تور افق کی څرګندېږم

د سپېدو د داغ ځلا یمه خپرېږم

زه برېښانده تجلا یمه خوځېږم

لکه یاد هره څیره کی څرګندېږم 

د ژوند رمز یم حقیقت سره غبرګېږم

لکه لمرغوندی برېښانده او وړانګین یم

هسی یاد د زمانی د تېرو تلین یم



یو بڅرکی په عالم کی د کثرت یم

د ناصح په ژبه ټکی د عبرت یم

دبڼو څوکو کی اوښکه د حسرت یم

نه په غم کی د دنیا نه د دولت یم

استغنی کی روڼ مثال د قناعت یم

حق پالنه کی امتیاز د تور او سپین یم

هسی یاد د زمانی د تيرو تلین یم


کله ډوبه اندېښنه شم هر تعبیر ته

بیا روښان روان بیان شم هر تزویر ته

کله و دانګم څپو د هر بهیر ته

هسی وسپارمه ځان د حق تدبیر ته

هاله زه دخیال پرده شم ستا تصویر ته

ستانیزی» د شعر مسری د زړه تسکین یم»

هسی یاد د زمانی د تېرو تلین یم