مخمس احمد محمود امپراطور

با رفتــــــن خویش ناتــــــوانم نکنی

زهر غـــــــم و غصه در دهانم نکنی 

درگیـــــــــر به جان کندن جانم نکنی 

محتـــــــاج به دست این و آنم نکنی 

با طعنـــــــــــه ی غیر امتحانم نکنی 

----------------------------------

عطـــــــر سخنت بــــــاد پگاهی دارد

یـــــــاد تو هــــــــــوای پادشاهی دارد

پشت تو هــــــزار و یک سپاهی دارد

دانی که نبـــــودنت تبـــــــــاهی دارد 

بـــــــا داغ دل و جــــگر نشانم نکنی

----------------------------------

تو داروی درد و رنـــج و اندوه باشی 

تو یار و رفیــق خاص و نستوه باشی

تو اوج صلابتــی و چــون کوه باشی

دریـــــــا و بهـــــار و باغ انبوه باشی 

بشکسته تو این ســــــرو روانم نکنی

-----------------------------------

هر جـــــا بروم یکــــــــدلی شیدا دارم

اســــــــم تو به هـــــر زبان معنا دارم

هــــرلحظه به گوش عشق نجـوا دارم

بــــدون تو زندگی به صحــــــرا دارم

اینبـــــــــــار دیـگر اشک فشانم نکنی

----------------------------------

این زندگی عالــــم پر از اسباب است

این چرخ فلک چرخ کش دولآب است

چیـــــزی که زیان نمیکند آداب است

 یـــــاران و رفیق واقعی کمیاب است

در پیش خصــــم زخــــم زبانم نکنی 

----------------------------------

دلـــــدادم و با تــــــــو آشنــایی کردم 

خونخوردم و خویش را جزایی کردم 

در پیش خـــدا، خـــدا خـــدایی کردم 

پشـــت در ات آمـــده گــــدایی کردم 

زین بیش به هــــر کجا روانم نکنی 

----------------------------------

از رایحـــــــــه ی تن تو گل شرمنده

از خاک رهت گهـــــــر بود رخشنده

در دفتــــــر تو مـــــــرا بــود پرونده

محمود همیشــــــه بود و باشد بنده

ای فصل بهـــــــار من خزانم نکنی

----------------------------------

دوشنبه 03 جدی 1397 خورشیدی

که برابر میشود به 24 دسمبر 2018 ترسایی

سرودم 

احمد محمود امپراطور