116

مجنون کوی دوست که باشم همین بس است

از کتاب: امپراطور ۱ ، غزل


مجنون کوی دوست که باشم همین بس است

خـــود را اسیـــــــر درگه ای لیـــلا نمی کنم

ناقــــوس عقــــل در بدنــــــم بانگ میــــزند 

دیـــــــر و کنشـــت و رو به کلیســا نمی کنم

هـــرچه خدا کنــــد ســــر تسلیـــــم می نهم 

چشــمی بســـــوی مرشـــــد و مــلا نمی کنم

از دوست تـا بــــــرادر و یـــــار وفــــا شعار 

از هیـــــــچ یک توقــــــــع بیجـــــا نمی کنم 

در شعلـــه های عشق خودم گــرم می شوم 

بیـــــــم از فرارسیـــــــدن سرمـــــا نمی کنم 

نان و پیــــــــاز همت خود میخورم مـــــدام

فــــــکر کبـــــاب و برگـــر و حلـوا نمی کنم 

زن دارم و چو نــــــور نــگه دوست دارمش

امیــــــــد وصـــــل ســــــــرو دلآرا نمی کنم 

با نیــک، نیــک هستـــم و از بـد عمــل جدا

دشــــمن به نــــام دوست مبـــــــرا نمی کنم

 در آرزو بمیــــــرد و از غصـــه جـان دهد 

لطـف نظــــــــر ز آبلـــــــه تمنــــا نمی کنم 

نه کرسی یی به تکیه زدن است و نی مقام 

خود را خجـــل به هستـــی دنیـــــا نمی کنم 

ایمــان و خاک میهن خود را ز بهــــر پول

انـــــــدر دکــــــان اجنبـــــی سـودا نمی کنم 

چون قاضیان رشــــوه خور و مفتــــی دغل

حــکم قضــــا به تهمت و فتــــــوا نمی کنم

از بهر نام و شهـــرت کاذب به پیش خصم

گـــــردن کجی و عـــــذر و تقـــلا نمی کنم

محمود تر دماغ خود هستـــــم درین زمــان

عــــــادت به جام بــــــاده و مینـــا نمی کنم 

--------------------------------------

یکشنبه 03 جدی 1396 خورشیدی

که برابر میشود به 24 دسامبر 2017 ترسایی

سرودم

#احمد_محمود_امپراطور