څوچه پاتي یو افغان وي - تل بدا افغانستان وي   |    تا زنده یک افغان است - جاوید افغانستان است
خبرنامه
NEWSLETTER
ابزار
UTILITIES
ورود به کارگاه
MEMBERS LOGIN
تماس با ما
CONTACT US





ابوالمعانی بیدل





				
					
از سپند مایه مئیابد سراغ ناله را گرد پیشاهنگ کرد این کاروان دنباله را داغ حسرت سرمه گرداند به دلها ناله را برلب آواز شکسن نیست جام لاله را ما سیه بختان حباب گریهٔ نومیدی ایم خانه بر آب است یک سر مردم بنگاله را عقل رنگ آمیز،کی گردد حریف درد عشق خامهٔ تصویرکی خواهدکشیدن ناله را عافیت سنجان طریق عشق کم پیموده اند دور میدارند ازین ره خانه جوی خاله را از ره تقلید نتوان بهرة عزت گرفت نشئهٔ جمعیت گوهر نباشد ژاله را درتب عشقم سپندی گر نباشد گو مباش از نفس بر روی آتش مینهم تبخاله را برق جولانی که ما را در دل آتش نشاند می کند داغ ازتحیر شعلهٔ جواله را کشتهٔ آن چشم مخمورم که مد سرمه اش تا سرکوی تغافل میکشد دنباله را شوخی حسنش برون است ازخط تسخیرخط پرتو مه میزند آتش کمند هاله را مکر زاهد ابلهان را سر خط درس ریاست سامری تعلیم باطل میکندگوساله را روح را از بندجسمانی گذشتن مشکل است هرگره منزل بود درکوچهٔ نی ناله را سوخت دل اما چراغ مدعا روشن نشد در جگریارب چه آتش بود داغ لاله را ازدل خون بسته بیدل نشئهٔ راحت مخواه باده جز خونابه نبود ساغر تبخاله را



Last Update: February 6, 2017


 
اثبات‌پذیری کامل این پژوه٬ نیازمند به منابع و تحقيقات بیشتر است. ازینرو٬ هرگونه تغيير و تحول و یا حتی٬ حذف مطالب را انتظار داشته باشید.


This section may requires more references or sources. The research in this section, may vary, change or even could be removed from the page.
Please be advised.


| حفظ اطلاعات شخصی| | ما کی استیم؟ | | آرایشگر وبسایت | | شرایط استفاده | | تماس با ما |
Privacy Policy About us WebMaster Terms of Use Contact us