څوچه پاتي یو افغان وي - تل بدا افغانستان وي   |    تا زنده یک افغان است - جاوید افغانستان است
خبرنامه
NEWSLETTER
ابزار
UTILITIES
ورود به کارگاه
MEMBERS LOGIN
تماس با ما
CONTACT US





�������� ����������





				
					
نگویی بهر دنیا گریه کردم پی آن سرو رعنا گریه کردم کسی در غم شریک من نگردید به حال خویش تنها گریه کردم به عمر خود ندیدم روز وصلش ز هجرش گرچه شبها گریه کردم چو مجنون از غم لیلی وش خود ز خانه تا به صحرا گریه کردم به راه انتظار یوسف خویش به مانند زلیخا گریه کردم به یادت اشک باریدم چو باران مثال آب دریا گریه کردم ز هستی تا عدم نالیده رفتم ز دنیا تا به عقبا گریه کردم دگر ها خنده کردند و من زار به هر سیر و تماشا گریه کردم ندیدم عشقری از گریه حاصل یقینم شد که بیجا گریه کردم



Last Update: January 14, 2014


 
اثبات‌پذیری کامل این پژوه٬ نیازمند به منابع و تحقيقات بیشتر است. ازینرو٬ هرگونه تغيير و تحول و یا حتی٬ حذف مطالب را انتظار داشته باشید.


This section may requires more references or sources. The research in this section, may vary, change or even could be removed from the page.
Please be advised.


| حفظ اطلاعات شخصی| | ما کی استیم؟ | | آرایشگر وبسایت | | شرایط استفاده | | تماس با ما |
Privacy Policy About us WebMaster Terms of Use Contact us