څوچه پاتي یو افغان وي - تل بدا افغانستان وي   |    تا زنده یک افغان است - جاوید افغانستان است
خبرنامه
NEWSLETTER
ابزار
UTILITIES
ورود به کارگاه
MEMBERS LOGIN
تماس با ما
CONTACT US





صالحه وهاب واصل





				
					
بخود گداخته خیال وصل تو شد مرحمی به زخم دماغ شرار شعلۀ دل می جَهَد چو نورِچراغ ستاره و مه و خورشید رنگ باخته اند به پیش روی نکوی تو همچو هر پر زاغ به خود گداخته ام همچو شمعَ در هستی که آب گردم و در پای خود روم به سراغ گشودنِ گِرهِ ناله سهل نیست بِدان شکسته اند بسی می کشانِ عشق، اَیاغ چه جلوه ها که زیان شد مرا ز بیخردی غبار نفس شد آئینۀ دلم را داغ چو موج پیچم و از رنگ می روم «واهِب» که رنگ گوهری در من زد هر دو دست صباغ 30-12-2010 مربوط مجموعۀ اولی به نام (مروارید گمشده)



Last Update: February 13, 2017


 
اثبات‌پذیری کامل این پژوه٬ نیازمند به منابع و تحقيقات بیشتر است. ازینرو٬ هرگونه تغيير و تحول و یا حتی٬ حذف مطالب را انتظار داشته باشید.


This section may requires more references or sources. The research in this section, may vary, change or even could be removed from the page.
Please be advised.


| حفظ اطلاعات شخصی| | ما کی استیم؟ | | آرایشگر وبسایت | | شرایط استفاده | | تماس با ما |
Privacy Policy About us WebMaster Terms of Use Contact us