څوچه پاتي یو افغان وي - تل بدا افغانستان وي   |    تا زنده یک افغان است - جاوید افغانستان است
خبرنامه
NEWSLETTER
ابزار
UTILITIES
ورود به کارگاه
MEMBERS LOGIN
تماس با ما
CONTACT US





صالحه وهاب واصل





				
					
چو خمارِ می پُر از آ تشم، که فنا شوم ز شرار خویش گهرم زموجِ خیال او که چَکم ز اشکِ غبار خویش همه اشتیاقم و احتیاج، که رسم بدامن وصل او شده ام به تیر نگاه خود به هزار عجز شکار خویش نکنم طلب که چو زعفران، ز خزان رسد به رخم خطی همه رونقم، همه گلشنم، ز نمای فصل بهار خویش به قفس نشسته حباب دل، نکشد ز تنگی ئی جا نفس که اگر هوا رسدش بَبَر، به خدا رسد ز وقار خویش تن بینوا، به رهش گدا، که ز ژنده پوشی کشد جفا چه نظر که می نکند بصر، به لباس آئینه وار خویش من و محضرش به حریم دل، همه رنگ آب بقا زدیم چه خوش ایندمم که رها زخود شده ام اسیر و دچار خویش چه حلاوتی به کلام من، که به من رسیده ز نام تو نروم به کوچۀ «واهبی» چو ببینمت به کنار خویش 22-08-2011 اسم شعر (حلاوت کلام) مربوط مجموعۀ اولی به نام (مروارید گمشده)



Last Update: February 13, 2017


 
اثبات‌پذیری کامل این پژوه٬ نیازمند به منابع و تحقيقات بیشتر است. ازینرو٬ هرگونه تغيير و تحول و یا حتی٬ حذف مطالب را انتظار داشته باشید.


This section may requires more references or sources. The research in this section, may vary, change or even could be removed from the page.
Please be advised.


| حفظ اطلاعات شخصی| | ما کی استیم؟ | | آرایشگر وبسایت | | شرایط استفاده | | تماس با ما |
Privacy Policy About us WebMaster Terms of Use Contact us