څوچه پاتي یو افغان وي - تل بدا افغانستان وي   |    تا زنده یک افغان است - جاوید افغانستان است
خبرنامه
NEWSLETTER
ابزار
UTILITIES
ورود به کارگاه
MEMBERS LOGIN
تماس با ما
CONTACT US


دیوان ابوالمعانی بیدل

شمار اشعار موجود، به [2521] پارچه میرسد. دانشنامه افغان برای تدوین مکمل دیوان ابوالمعانی بیدل، نیازمند به ھمکاریھاری بیشتر شما، میباشد



آ

  1. [2219]- ازین هوسکده با آرزوبه جنگ برون آ   (غزل٬ از دیوان)
  2. [2220]- ای مردهٔ تکلف از کیف و کم برون آ   (غزل٬ از دیوان)
  3. [2217]- چو شمع یک مژه واکن زپرده مست برون آ   (غزل٬ از دیوان)
  4. [2218]- چه کدخدائی ست ای ستمکش جنون کن از دردسر برون آ   (غزل٬ از دیوان)
  5. [2083]- ستم است اگر هوست کشدکه به سیر سرو و سمن درآ   (غزل٬ از دیوان)
  6. [2077]- شور جنون درقفسی با همه بیگانه برآ   (غزل٬ از دیوان)
  7. [2076]- فرصتی داری زگرد اضطراب دل برآ   (غزل٬ از دیوان)
  8. [2075]- یک آه سرد نیم شبی ازجگربرآ   (غزل٬ از دیوان)

ا

  1. [2183]- آئینهٔ چندین تب وتاب است دل ما   (غزل٬ از دیوان)
  2. [2039]- آبیار چمن رنگ سراب است اینجا   (غزل٬ از دیوان)
  3. [2170]- آخر به لو ح آ ینهٔ اعتبار ما   (غزل٬ از دیوان)
  4. [2035]- آخرزفقر بر سر دنیا زدیم پا   (غزل٬ از دیوان)
  5. [2275]- آسودگان گوشهٔ دامان بوریا   (غزل٬ از دیوان)
  6. [2086]- آنجا که فشارد مژه ام دیدهٔ تر را   (غزل٬ از دیوان)
  7. [2249]- ا ی داغ کمال تو عیان ها و نهانها   (غزل٬ از دیوان)
  8. [2156]- اثر دور است ازین یاران حقوق آشنائی را   (غزل٬ از دیوان)
  9. [2188]- از سپند مایه مئیابد سراغ ناله را   (غزل٬ از دیوان)
  10. [2147]- از سپند مایه می یابد سراغ ناله را   (غزل٬ از دیوان)
  11. [2211]- از ما پیام وصل تهی کرد جای ما   (غزل٬ از دیوان)
  12. [2134]- اگر اندیشه کند ط رز نگاه او را   (غزل٬ از دیوان)
  13. [2030]- اگر به گلشن ز نازگردد قد بلند تو جلوه فرما   (غزل٬ از دیوان)
  14. [2105]- اگرحیرت به این رنگست دست وتیغ قاتل را   (غزل٬ از دیوان)
  15. [2130]- الهی پاره ای تمکین رم وحشی نگاهان را   (غزل٬ از دیوان)
  16. [2031]- او سپهر و من کف خاک اوکجا و من کجا   (غزل٬ از دیوان)
  17. [2087]- ای آب رخ از خاک درت دیدهٔ تر را   (غزل٬ از دیوان)
  18. [2265]- ای آرزوی مهرتو سیلاب کینه ها   (غزل٬ از دیوان)
  19. [2248]- ای آینهٔ حسن تمنای تو جانها   (غزل٬ از دیوان)
  20. [2230]- ای به زلفت جوهر آئینهٔ دل تابها   (غزل٬ از دیوان)
  21. [2236]- ای بهار جلوه بس کن کز خجالت یارها   (غزل٬ از دیوان)
  22. [2179]- ای جگرها داغدا ر شوق پیکان شما   (غزل٬ از دیوان)
  23. [2262]- ای رسته زگلزارت آن نرگس جادوها   (غزل٬ از دیوان)
  24. [2244]- ای ز چشم میپرستت مست حیرت جامها   (غزل٬ از دیوان)
  25. [2231]- ای ز شوخیهای حسنت محوئیچ وتابها   (غزل٬ از دیوان)
  26. [2081]- ای غافل از رنج هوس آئینه پردازی چرا   (غزل٬ از دیوان)
  27. [2263]- ای فدای جلوهٔ مستانه ات میخانه ها   (غزل٬ از دیوان)
  28. [2255]- ای گرد تکاپوی سراغ نو نشانها   (غزل٬ از دیوان)
  29. [2149]- با بد ونیک است یک رنگ هوس آئینه را   (غزل٬ از دیوان)
  30. [2198]- با همه افسردگی مفت تماشائیم ما   (غزل٬ از دیوان)
  31. [2267]- باز آب شمشیرت از بهار جوشیها   (غزل٬ از دیوان)
  32. [2194]- باکمال اتحاد ازوصل مهجوریم ما   (غزل٬ از دیوان)
  33. [2165]- بحرمی پیچد به موج از اشک غم پرورد ما   (غزل٬ از دیوان)
  34. [2142]- بدزدگردن بی مغز برفراخته را   (غزل٬ از دیوان)
  35. [2109]- بر طاق نه تبخیر جاه و جلال را   (غزل٬ از دیوان)
  36. [2239]- بر قماش پوچ هستی تا به کی وسواسها   (غزل٬ از دیوان)
  37. [2053]- برآن سرم که ز دامن برون کشم پا را   (غزل٬ از دیوان)
  38. [2122]- بس که دارد ناتوانی نبض احوال مرا   (غزل٬ از دیوان)
  39. [2237]- بسکه شدحیرت پرست جلوه ات گلزارها   (غزل٬ از دیوان)
  40. [2127]- بسکه وحشت کرده است آزاد، مجنون مرا   (غزل٬ از دیوان)
  41. [3019]- بنای رنگ فطرت بر مزاج دون نمی باشا   (غزل٬ از دیوان)
  42. [2221]- بود بی مغزسرتند خروش مینا   (غزل٬ از دیوان)
  43. [2270]- بود سرمشق درس خامشی باریک بینی ها   (غزل٬ از دیوان)
  44. [2113]- بوی وصلت گر ببالاند دل ناکام را   (غزل٬ از دیوان)
  45. [2036]- به اوج کبریاکزپهلوی عجز است راه آنجا   (غزل٬ از دیوان)
  46. [2210]- به پیری الفت حرص و هوس شد آینهٔ ما   (غزل٬ از دیوان)
  47. [2106]- به تردستی بزن ساقی غنیمت دار قلقل را   (غزل٬ از دیوان)
  48. [2061]- به خاک تیره آخر خودسریها می برد ما را   (غزل٬ از دیوان)
  49. [2080]- به خیال آن عرق جبین زفغان علم نزدی چرا   (غزل٬ از دیوان)
  50. [2181]- به خیال چشم که می زند قدح جنون دل تنگ ما   (غزل٬ از دیوان)
  51. [2187]- به خیال چشم که میزند قدح جنون دل تنگ ما   (غزل٬ از دیوان)
  52. [2271]- به داغ غربتم واسوخت آخر خودنمائیها   (غزل٬ از دیوان)
  53. [2037]- به دعوت هم کسی راکس نمی گوید بیا اینجا   (غزل٬ از دیوان)
  54. [2268]- به ذوق داغ کسی درکنار سوختگیها   (غزل٬ از دیوان)
  55. [2084]- به شبنم صبح، این گلستان نشاند جوش غبار خود را   (غزل٬ از دیوان)
  56. [2107]- به گلشن گر برافشاند ز روی ناز کاکل را   (غزل٬ از دیوان)
  57. [2044]- به مهر مادرگیتی مکش رنج امید اینجا   (غزل٬ از دیوان)
  58. [2273]- به هر جبین که بود سطری ازکتاب حیا   (غزل٬ از دیوان)
  59. [2154]- به هستی انقطاعی نیست از سر سرگردانی را   (غزل٬ از دیوان)
  60. [2099]- به یاد آرد دل بیتاب اگر نقش میانش را   (غزل٬ از دیوان)
  61. [2108]- بهار اندیشهٔ صدرنگ عشرت کرد بسمل را   (غزل٬ از دیوان)
  62. [2199]- بی توچون شمع زضعف تن ما   (غزل٬ از دیوان)
  63. [2167]- بی ثمری حصار شد در چمن امید ما   (غزل٬ از دیوان)
  64. [2240]- بی دماغی با نشاط از بسکه دارد جنگها   (غزل٬ از دیوان)
  65. [2202]- بی ربشه سوخت مزرع آه حزین ما   (غزل٬ از دیوان)
  66. [2222]- بیا خورشید معنی را ببین ازروزن مینا   (غزل٬ از دیوان)
  67. [2146]- بیاکه جام مروت دهیم حوصله را   (غزل٬ از دیوان)
  68. [2203]- پا به نومیدی شکست آزادی دلخواه ما   (غزل٬ از دیوان)
  69. [2089]- پاس کار خود نباشد صاحب تدبیر را   (غزل٬ از دیوان)
  70. [2079]- پرتو آهی ز جیبت گل نکرد ای دل چرا   (غزل٬ از دیوان)
  71. [2163]- پرکرده جرو لایتجزاکتاب ما   (غزل٬ از دیوان)
  72. [2038]- پل و زورق نمی خواهد محیط کبریا اینجا   (غزل٬ از دیوان)
  73. [2245]- پیش آن چشم سخنگو موج میدر جامها   (غزل٬ از دیوان)
  74. [2159]- پیش توانگرمنشان پهلوی لاغر مگشا   (غزل٬ از دیوان)
  75. [2090]- تا به کی در پرده دارم آه بی تأثیر را   (غزل٬ از دیوان)
  76. [2191]- تا دربن گلزار چون شبنم گذر داریم ما   (غزل٬ از دیوان)
  77. [2226]- تاراجگرگل بود بدمستی اجزاها   (غزل٬ از دیوان)
  78. [2121]- تبسم ریز لعلش گر نشان پرسد غبارم را   (غزل٬ از دیوان)
  79. [2161]- تجدید سحرکاری ست در جلوه زار عنقا   (غزل٬ از دیوان)
  80. [2266]- تعلق بود سیر آهنگ چندین نوحه سازی ها   (غزل٬ از دیوان)
  81. [2040]- جام امید نظرگاه خمار است اینجا   (غزل٬ از دیوان)
  82. [2054]- جز پیش ما مخوانید افسانهٔ فنا را   (غزل٬ از دیوان)
  83. [2151]- جلوهٔ او داد فرمان نگاه آئینه را   (غزل٬ از دیوان)
  84. [2241]- جنون آنجاکه می گردد دلیل وحشت دلها   (غزل٬ از دیوان)
  85. [2254]- جنون آنجاکه میگردد دلیل وحشت دلها   (غزل٬ از دیوان)
  86. [2063]- جنون کی قدردان کوه و هامون می کند ما را   (غزل٬ از دیوان)
  87. [2041]- جوش اشکیم وشکست آئینه دار است اینجا   (غزل٬ از دیوان)
  88. [2100]- جوش زخمم دادسر در صبح محشرتیغ را   (غزل٬ از دیوان)
  89. [2131]- چنان پیچیده توفان سرشکم کوه و هامون را   (غزل٬ از دیوان)
  90. [2120]- چو تخم اشک به کلفت سرشته اند مرا   (غزل٬ از دیوان)
  91. [2258]- چو شمعم از خجالت رهنمود نارسیدنها   (غزل٬ از دیوان)
  92. [2257]- چواشک آن کس که می چیندگل عیش ازتپیدنها   (غزل٬ از دیوان)
  93. [2317]- چواشک آن کس که میچیندگل عیش ازتپیدنها   (غزل٬ از دیوان)
  94. [2173]- چون سروکلفتی چند پیچیده اند بر ما   (غزل٬ از دیوان)
  95. [2200]- چون شمع زآتشی که وفا زد به جان ما   (غزل٬ از دیوان)
  96. [2178]- چون صبح مجو طاقت آزارکس از ما   (غزل٬ از دیوان)
  97. [2046]- چون غنچه همان به که بدزدی نفس اینجا   (غزل٬ از دیوان)
  98. [2049]- چه امکان است گرد غیرازین محفل شود پیدا   (غزل٬ از دیوان)
  99. [2051]- چه ظلمت است اینکه گشت غفلت به چشم یاران ز نور ئیدا...   (غزل٬ از دیوان)
  100. [2272]- چه فسردگی بلدتوشدکه به محفل من وما بیا   (غزل٬ از دیوان)
  101. [2176]- چه ممکن است که راحت سری برآورد از ما   (غزل٬ از دیوان)
  102. [2264]- چیده است لاف خلق به چیدن ترانه ها   (غزل٬ از دیوان)
  103. [2276]- حرص فرصت انتظار و دوررنگ است آسیا   (غزل٬ از دیوان)
  104. [2064]- حسابی نیست با وحشت جنون کامل ما را   (غزل٬ از دیوان)
  105. [2136]- حسن شرم آئینه داند روی تابان ترا   (غزل٬ از دیوان)
  106. [2073]- حسنی است بررخش رقم مشک ناب را   (غزل٬ از دیوان)
  107. [2238]- حیرت دل گر نپردازد به ضبط کارها   (غزل٬ از دیوان)
  108. [2196]- حیرتیم اما به وحشتها هماغوشیم ما   (غزل٬ از دیوان)
  109. [2082]- حیف کز افلاس نومیدی فواید مرد را   (غزل٬ از دیوان)
  110. [2069]- خدا چو شمع دهد جرأت آب دیدهٔ ما را   (غزل٬ از دیوان)
  111. [2055]- خط آوردی و ننوشتی برات مطلب ما را   (غزل٬ از دیوان)
  112. [2033]- خط جبین ماست هماغوش نقش پا   (غزل٬ از دیوان)
  113. [2243]- خواجه ممکن نیست ضبط عمرو حفظ مالها   (غزل٬ از دیوان)
  114. [2110]- خیال قرب غفلت دوری ازانس است محرم را   (غزل٬ از دیوان)
  115. [2207]- داغ گل کرد بهار از اثر لالهٔ ما   (غزل٬ از دیوان)
  116. [2247]- در باغ دل نهان بود از رفتگان نشانها   (غزل٬ از دیوان)
  117. [2160]- در بی زری ز جبههٔ اخلاق چین گشا   (غزل٬ از دیوان)
  118. [2042]- در خموشی همه صلح است نه جنگ است اینجا   (غزل٬ از دیوان)
  119. [2260]- درفکر حق و باطل خوردیم عبث خونها   (غزل٬ از دیوان)
  120. [2048]- درمحفل ما ومنم محو صفیر هرصدا   (غزل٬ از دیوان)
  121. [2045]- دریای خیالیم و نمی نیست در اینجا   (غزل٬ از دیوان)
  122. [2157]- درین محفل که دارد شام بربند وسحربگشا   (غزل٬ از دیوان)
  123. [2070]- درین وادی چسان آرام باشدکارونها را   (غزل٬ از دیوان)
  124. [2186]- دل میرود و نیست کسی دادرس ما   (غزل٬ از دیوان)
  125. [2060]- دوروزی فرصت آموزد درود مصطفا ما را   (غزل٬ از دیوان)
  126. [2123]- رخصت نظاره ای گر می دهد جانان مرا   (غزل٬ از دیوان)
  127. [2140]- رخصت نظاره ای گر میدهد جانان مرا   (غزل٬ از دیوان)
  128. [2174]- رنگ شوخی نیست درطبع ادب تخمیر ما   (غزل٬ از دیوان)
  129. [2034]- روزی که زد به خواب شعورم ایاغ پا   (غزل٬ از دیوان)
  130. [2091]- ز آهم مجوئید تأثیر را   (غزل٬ از دیوان)
  131. [2213]- ز باده ای ست به بزم شهود، مستی ما   (غزل٬ از دیوان)
  132. [2223]- ز بخت نارسا نگرفت دستم گردن مینا   (غزل٬ از دیوان)
  133. [2242]- ز برق این تحیرآب شد آئینهٔ دلها   (غزل٬ از دیوان)
  134. [2062]- ز بزم وصل خواهشهای بیجا می برد ما را   (غزل٬ از دیوان)
  135. [2228]- ز بس جوش اثر زد ازتب شوق تو یاربها   (غزل٬ از دیوان)
  136. [2180]- ز فسانهٔ لب خامش که رسید مژده به گوش ما   (غزل٬ از دیوان)
  137. [2118]- زبن وجودی کز عدم شرمنده می گیرد مرا   (غزل٬ از دیوان)
  138. [2138]- زبن وجودی کز عدم شرمنده میگیرد مرا   (غزل٬ از دیوان)
  139. [2166]- زگفت وگو نیامد صید جمعیت به بند ما   (غزل٬ از دیوان)
  140. [2256]- زهی چون گل به یاد چیدن از شوق تو دامانها   (غزل٬ از دیوان)
  141. [2229]- زهی سودائی شوق تو مذهبها و مشربها   (غزل٬ از دیوان)
  142. [2233]- زهی نظّاره را ازجلوهٔ حسن تو زیورها   (غزل٬ از دیوان)
  143. [2197]- زین گلستان درس دیدارکه می خوانیم ما   (غزل٬ از دیوان)
  144. [2252]- زین گلستان درس دیدارکه میخوانیم ما   (غزل٬ از دیوان)
  145. [2148]- ساختم قانع دل از عافیت بیگانه را   (غزل٬ از دیوان)
  146. [2102]- سادگی باغی ست طبع عافیت آهنگ را   (غزل٬ از دیوان)
  147. [2234]- سجود خاک راحت گرهوا جوشاند ازسرها   (غزل٬ از دیوان)
  148. [2171]- سخت موهوم است نقش پردهٔ اظهارما   (غزل٬ از دیوان)
  149. [2269]- سخن شد داغ دل چون شمع ازآتش بیانیها   (غزل٬ از دیوان)
  150. [2135]- سرمه سنگین نکند شوخی چشم اورا   (غزل٬ از دیوان)
  151. [2065]- سری نبودبه وحشت زبزم جستن مارا   (غزل٬ از دیوان)
  152. [2164]- سطر یقین به حک داد تکرار بی حد ما   (غزل٬ از دیوان)
  153. [2209]- سعی دیر و حرم بهانهٔ ما   (غزل٬ از دیوان)
  154. [2182]- سلسلهٔ شوق کیست سر خط آهنگ ما   (غزل٬ از دیوان)
  155. [2124]- سوار برق عمرم نیست برگشتن عنانم را   (غزل٬ از دیوان)
  156. [2047]- شب وصل است و نبود آرزورا دسترس اینجا   (غزل٬ از دیوان)
  157. [2128]- شدی پیر وهمان دربند غفلت می کنی جان را   (غزل٬ از دیوان)
  158. [2141]- شدی پیر وهمان دربند غفلت میکنی جان را   (غزل٬ از دیوان)
  159. [2071]- شررتمهید سازد مطلب ما داستانها را   (غزل٬ از دیوان)
  160. [2253]- شفق در خون حسرت میتپد از دیدن مینا   (غزل٬ از دیوان)
  161. [2116]- شکوهٔ جور تو نگشاید دهان زخم را   (غزل٬ از دیوان)
  162. [2216]- شوق تو دامنی زد بر نارسائی ما   (غزل٬ از دیوان)
  163. [2193]- صورت وهم به هستی متهم داریم ما   (غزل٬ از دیوان)
  164. [2250]- طرح قیامتی ز جگر میکشیم ما   (غزل٬ از دیوان)
  165. [2119]- عبرتی کوتا لب از هذیان به هم دوزد مرا   (غزل٬ از دیوان)
  166. [2088]- عشق اگر در جلوه آرد پرتو مقدور را   (غزل٬ از دیوان)
  167. [2103]- عشق هرجا شوید از دلها غبار رنگ را   (غزل٬ از دیوان)
  168. [2190]- عمری ست گردگردش رنگ خودیم ما   (غزل٬ از دیوان)
  169. [2195]- عمری ست ناز دیدهٔ تر می کشیم ما   (غزل٬ از دیوان)
  170. [2251]- عمری ست ناز دیدهٔ تر میکشیم ما   (غزل٬ از دیوان)
  171. [2155]- عیش داند دل سرگشته پریشانی را   (غزل٬ از دیوان)
  172. [2232]- غباریم زحمتکش بادها   (غزل٬ از دیوان)
  173. [2115]- غم طر ب جوش کرده است مرا   (غزل٬ از دیوان)
  174. [2208]- غنچه سان بی در است خانهٔ ما   (غزل٬ از دیوان)
  175. [2074]- فال حباب زن بشمر موج آب را   (غزل٬ از دیوان)
  176. [2212]- فقر نخواست شکوهٔ مفلسی ازگدای ما   (غزل٬ از دیوان)
  177. [2259]- فلک این سرکشی چند از غبار آرمیدنها   (غزل٬ از دیوان)
  178. [2143]- قید هستی نیست مانع خاطرآزاده را   (غزل٬ از دیوان)
  179. [2139]- کافرم گر مخمل و سنجاب میباید مرا   (غزل٬ از دیوان)
  180. [2224]- کدامین نشئه بیرون داد راز سینهٔ مینا   (غزل٬ از دیوان)
  181. [2032]- کرده ام باز به آن گریهٔ سودا، سودا   (غزل٬ از دیوان)
  182. [2137]- کرده ام سرمشق حیرت سرو موزون تورا   (غزل٬ از دیوان)
  183. [2056]- کسی چه شکرکند دولت تمنا را   (غزل٬ از دیوان)
  184. [2043]- کسی در بندغفلت مانده ای چون من ندید اینجا   (غزل٬ از دیوان)
  185. [2214]- کلک مصوراز چه ننگ کرد نظربه سوی ما   (غزل٬ از دیوان)
  186. [2050]- کو بقاگر نفست گشت مکرر پیدا   (غزل٬ از دیوان)
  187. [2144]- کو دماغ جهد، تن در خاکساری داده را   (غزل٬ از دیوان)
  188. [2204]- کوتاه نیست سلسلهٔ دود آه ما   (غزل٬ از دیوان)
  189. [2114]- کی بود سیری ز نازآن نرگس خودکام را   (غزل٬ از دیوان)
  190. [2117]- کیست کز راه تو چون خاشاک بردارد مرا   (غزل٬ از دیوان)
  191. [2125]- گدازگوهر دل باده ناب است شبنم را   (غزل٬ از دیوان)
  192. [2072]- گذشتگان که هوس دیده اند دنیا را   (غزل٬ از دیوان)
  193. [2201]- گر به این وحشت دهدگرد جنون سامان ما   (غزل٬ از دیوان)
  194. [2227]- گر لعل خموشت کند آهنگ نواها   (غزل٬ از دیوان)
  195. [2101]- گر، دمی بوس کفت گردد میسر تیغ را   (غزل٬ از دیوان)
  196. [2092]- گرکماندار خیالت در زه آرد تیر را   (غزل٬ از دیوان)
  197. [2104]- گرکنم با این سر پرشور بالین سنگ را   (غزل٬ از دیوان)
  198. [2093]- گرکنی با موج خونم همزبان شمشیررا   (غزل٬ از دیوان)
  199. [2111]- گریک نفس آئینه کنی نقش قدم را   (غزل٬ از دیوان)
  200. [2246]- گفتگو صد رنگ ناکامی دماند ازکامها   (غزل٬ از دیوان)
  201. [2145]- گل بر رخت گشود نقاب کشیده را   (غزل٬ از دیوان)
  202. [2152]- گه ازموی میان شهرت دهد نازک خیالی را   (غزل٬ از دیوان)
  203. [2096]- لب جوئی که از عکس توپردازی ست آبش را   (غزل٬ از دیوان)
  204. [2168]- لغزشی خورده ز پا تا سر ما   (غزل٬ از دیوان)
  205. [2225]- مآل کار چه بیندکسی نظر به هوا   (غزل٬ از دیوان)
  206. [2153]- مآل کار نقصانهاست هر صاحب کمالی را   (غزل٬ از دیوان)
  207. [2162]- ما رشتهٔ سازیم مپرس از ادب ما   (غزل٬ از دیوان)
  208. [2274]- مارا زگرد این دشت عزمی است رو به دریا   (غزل٬ از دیوان)
  209. [2184]- مپسند جزبه رهن تغافل پیام ما   (غزل٬ از دیوان)
  210. [2066]- محبت بسکه پرکرد ازوفا جان وتن ما را   (غزل٬ از دیوان)
  211. [2098]- مکش ای آفتاب از فکر زربرپشت آتش را   (غزل٬ از دیوان)
  212. [2067]- مکن سراغ غبار زپا نشستهٔ ما را   (غزل٬ از دیوان)
  213. [2206]- می خورد خون نفس اندر دل غم پیشهٔ ما   (غزل٬ از دیوان)
  214. [2192]- نام خود را تا به رسوائی علم داریم ما   (غزل٬ از دیوان)
  215. [2112]- نباشد بی عصا امداد طاقت پیکر خم را   (غزل٬ از دیوان)
  216. [2097]- نباشدگرکمند موج تردستی حجابش را   (غزل٬ از دیوان)
  217. [2205]- نخل شمعیم که در شعله دود ریشهٔ ما   (غزل٬ از دیوان)
  218. [2158]- نرسیدی به فهم خود ره عزم دگرگشا   (غزل٬ از دیوان)
  219. [2057]- نزیبد پرده فانوس دیگر شمع سودا را   (غزل٬ از دیوان)
  220. [2068]- نشاند بر مژه اشک ز هم گسستهٔ ما را   (غزل٬ از دیوان)
  221. [2052]- نشد دراین درسگاه عبرت به فهم چندین رساله پیدا   (غزل٬ از دیوان)
  222. [2132]- نظر برکجروان از راستان بیش است گردون را   (غزل٬ از دیوان)
  223. [2175]- نغمه رنگ افتاده نقش بی نشان تأثیر ما   (غزل٬ از دیوان)
  224. [2058]- نفس آشفته می دارد چوگل جمعیت ما را   (غزل٬ از دیوان)
  225. [2059]- نگاه وحشی لیلی چه افسون کرد صحرا را   (غزل٬ از دیوان)
  226. [2235]- نگردد همت موجم قفس فرسودگوهرها   (غزل٬ از دیوان)
  227. [2133]- نمی دانم چه تنگی درهم افشرد آه مجنون را   (غزل٬ از دیوان)
  228. [2085]- نمی دزددکس از لذات کاهش آفرین خود را   (غزل٬ از دیوان)
  229. [2150]- نیست با حسنت مجال گفتگو آئینه را   (غزل٬ از دیوان)
  230. [2169]- نیست خاکسترما شعله صفت بسترما   (غزل٬ از دیوان)
  231. [2215]- وصف لب توگر دمد ازگفتگوی ما   (غزل٬ از دیوان)
  232. [2261]- وفاق تخم ثباتی نکاشت در دل و دینها   (غزل٬ از دیوان)
  233. [2126]- وهم راحت صید الفت کرد مجنون مرا   (غزل٬ از دیوان)
  234. [2177]- هرجا روی ای ناله سلامی ببر ازما   (غزل٬ از دیوان)
  235. [2078]- هرزه برگردون رساندی وهم بود و هست را   (غزل٬ از دیوان)
  236. [2094]- هرکجا تسلیم بندد بر میان شمشیر را   (غزل٬ از دیوان)
  237. [2095]- هستی به تپش رفت واثرنیست نفس را   (غزل٬ از دیوان)
  238. [2189]- همچو عنقا بی نیاز عرض ایجادیم ما   (غزل٬ از دیوان)
  239. [2172]- همه عمر با تو قدح زدیم و نرفت رنج خمارما   (غزل٬ از دیوان)
  240. [2129]- هوس مشتاق رسوائی مکن سودای پنهان را   (غزل٬ از دیوان)

ب

  1. [2322]- از روانی در تحیر هم اثر میدارد آب   (غزل٬ از دیوان)
  2. [2278]- اگر برافکنی از روی ناز طرف نقاب   (غزل٬ از دیوان)
  3. [2299]- امشب ز ساز میناگرم است جای مطرب   (غزل٬ از دیوان)
  4. [2290]- ای جلوهٔ تو سرشکن شان آفتاب   (غزل٬ از دیوان)
  5. [2289]- ای منت عرق زجبینت برآفتاب   (غزل٬ از دیوان)
  6. [2296]- باز درگلشن ز خویشم می برد افسون آب   (غزل٬ از دیوان)
  7. [2323]- باز درگلشن ز خویشم میبرد افسون آب   (غزل٬ از دیوان)
  8. [2297]- ببند چشم و خط هرکتاب را دریاب   (غزل٬ از دیوان)
  9. [2280]- بس که دارد برق تیغت درگذشتنها شتاب   (غزل٬ از دیوان)
  10. [2301]- بود داغ من مردم دیدهٔ شب   (غزل٬ از دیوان)
  11. [2279]- به روی نسخهٔ هستی که نیست جز تب وتاب   (غزل٬ از دیوان)
  12. [2302]- به وصول مقصد عافیت نه دلیل جو نه عصا طلب   (غزل٬ از دیوان)
  13. [2319]- بی کمالی نیست دل از شرم چون میگردد آب   (غزل٬ از دیوان)
  14. [2288]- بی لطافت نیست از بس وحشت آهنگ است آب   (غزل٬ از دیوان)
  15. [2294]- پرتو حسن تو هرجا شد نقاب افکن در آب   (غزل٬ از دیوان)
  16. [2295]- پیوسته است از مژه بر دیده ها نقاب   (غزل٬ از دیوان)
  17. [2281]- تا از آن پای نگارین بوسه ای کرد انتخاب   (غزل٬ از دیوان)
  18. [2282]- تا نمی دزدد غبار غفلت هستی خطاب   (غزل٬ از دیوان)
  19. [2283]- چو شمع تا سحر افسانه می شود تب وتاب   (غزل٬ از دیوان)
  20. [2318]- چو شمع تا سحر افسانه میشود تب وتاب   (غزل٬ از دیوان)
  21. [2287]- چو من زکسوت هستی ترآمده ست حباب   (غزل٬ از دیوان)
  22. [2277]- چیست آدم مفردکلک د بیرستان رب   (غزل٬ از دیوان)
  23. [2305]- خون بسته است ازغم آن لعل پان به لب   (غزل٬ از دیوان)
  24. [2284]- ز درد تشنه لبیها در این محیط سراب   (غزل٬ از دیوان)
  25. [2324]- طرب در این باغ میخرامد ز ساز فرصت پیام بر لب   (غزل٬ از دیوان)
  26. [2304]- فیض حلاوت از دل بی کبر وکین طلب   (غزل٬ از دیوان)
  27. [2321]- گر در این بحر اعتباری از هنر میدارد آب   (غزل٬ از دیوان)
  28. [2285]- ممسک اگربه عرض سخا جوشد ازشراب   (غزل٬ از دیوان)
  29. [2286]- می دهد دل را نفس آخر به سیل اضطراب   (غزل٬ از دیوان)
  30. [2293]- نشسته ایم به یادت زگریه تنگ در آب   (غزل٬ از دیوان)
  31. [2303]- نگویمت به خطا سازیا صواب طلب   (غزل٬ از دیوان)
  32. [2298]- نی ام آنکه به جرأت وصف لبت رسدم خم و پیم عنان ادب   (غزل٬ از دیوان)
  33. [2291]- هرکجا بی رویت از چشمم برون می گردد آب   (غزل٬ از دیوان)
  34. [2320]- هرکجا بی رویت از چشمم برون میگردد آب   (غزل٬ از دیوان)
  35. [2300]- هرکه راکردند راحت محرم احسان شب   (غزل٬ از دیوان)
  36. [2292]- هرگه به باغ بی تو فکندم نظر در آب   (غزل٬ از دیوان)

ت

  1. [2310]- آئینهٔ دل داغ جلا ماند و نفس سوخت   (غزل٬ از دیوان)
  2. [2477]- آتش وحشتم آنجاکه برافروخته است   (غزل٬ از دیوان)
  3. [2739]- آخر سیاهی از سر داغم به در نرفت   (غزل٬ از دیوان)
  4. [2469]- آفت سر و برگ هوس آرائی جاه است   (غزل٬ از دیوان)
  5. [2340]- آمد ورفت نفس نیرنگ توفان بلاست   (غزل٬ از دیوان)
  6. [2485]- آن جنگجو به ظاهر گرپشت داده است   (غزل٬ از دیوان)
  7. [2410]- آنچه در بال طلب رقص است در دل آتش است   (غزل٬ از دیوان)
  8. [2603]- ادب نه کسب عبادت نه سعی حق طلبی ست   (غزل٬ از دیوان)
  9. [2437]- اگر مینیست جمعیت کدام است   (غزل٬ از دیوان)
  10. [2480]- الفت دل عمرها شد دست وپایم بسته است   (غزل٬ از دیوان)
  11. [2616]- امروز دور صحبت وقف ستم ایاغی ست   (غزل٬ از دیوان)
  12. [2444]- امروزکه امید به کوی تو مقیم است   (غزل٬ از دیوان)
  13. [2713]- امشب که به دل حسرت دیدارکمین داشت   (غزل٬ از دیوان)
  14. [2395]- اوگفتن ما وتو به هر رنگ ضرور است   (غزل٬ از دیوان)
  15. [2749]- ای ظفر شیفتهٔ همت نصرت فالت   (غزل٬ از دیوان)
  16. [2443]- ای غرهٔ اقبال سرانجام تو شوم است   (غزل٬ از دیوان)
  17. [2453]- ای کعبه جو یقینی اگرکار بستن است   (غزل٬ از دیوان)
  18. [2751]- باز با طرزتکلف آشنا می بینمت   (غزل٬ از دیوان)
  19. [2843]- باز با طرزتکلف آشنا میبینمت   (غزل٬ از دیوان)
  20. [2500]- باز سرگرمی نظاره به سامان شده است   (غزل٬ از دیوان)
  21. [2742]- باز وحشی جلوه ای در دیده جولان کرد و رفت   (غزل٬ از دیوان)
  22. [2364]- بازگردون در عبیرافشانی زلف شب است   (غزل٬ از دیوان)
  23. [2508]- بازم به دل نوید صفائی رسیده است   (غزل٬ از دیوان)
  24. [2626]- بجاست شکوهٔ ما تا ره فغان خالیست   (غزل٬ از دیوان)
  25. [2459]- بحر رازم پیچ و تاب فکرگرداب من است   (غزل٬ از دیوان)
  26. [2640]- بر تپیدنهای دل هم دیده ای واکردنی ست   (غزل٬ از دیوان)
  27. [2635]- برچهرهٔ آثارجهان رنگ سبب نیست   (غزل٬ از دیوان)
  28. [2478]- برروی ما چوصبح نه رنگی شکسته است   (غزل٬ از دیوان)
  29. [2699]- برق آفت لمعه در بی ضبطی اسرار داشت   (غزل٬ از دیوان)
  30. [2531]- برکمرتا بهله آن ترک نزاکت مست بست   (غزل٬ از دیوان)
  31. [2687]- برگ طربم عشرت بی برگ و نوائی ست   (غزل٬ از دیوان)
  32. [2486]- برگ عیش من به ساز بیخودی آماده است   (غزل٬ از دیوان)
  33. [2636]- برگ و سازم جز هجوم گریهٔ بیتاب نیست   (غزل٬ از دیوان)
  34. [2407]- بروت تافتنت گربه شانی هوس است   (غزل٬ از دیوان)
  35. [2574]- بزم پیری کزقد خم گشتهٔ ما چنگ اوست   (غزل٬ از دیوان)
  36. [2654]- بزم تصور توکدورت ایاغ نیست   (غزل٬ از دیوان)
  37. [2460]- بزم گردون صبح خیز ازگرد بیتاب من است   (غزل٬ از دیوان)
  38. [2448]- بسکه آفت ما ضعیفان را حصار آهن است   (غزل٬ از دیوان)
  39. [2575]- بسکه اجزایم چمن پروردهٔ نیرنگ اوست   (غزل٬ از دیوان)
  40. [4495]- بسکه اجزایم چمن پروردهء نیرنگ اوست   (غزل٬ از دیوان)
  41. [2332]- بسکه از طرز خرامت جلوهٔ مستانه ریخت   (غزل٬ از دیوان)
  42. [4496]- بسکه از طرز خرامت جلوهء مستانه ریخت   (غزل٬ از دیوان)
  43. [2409]- بسکه امشب بی توام سامان اعضا آتش است   (غزل٬ از دیوان)
  44. [4497]- بسکه امشب بیتو ام سامان اعضا آتش است   (غزل٬ از دیوان)
  45. [2420]- بسکه این گلشن افسرده کدورت رنگ است   (غزل٬ از دیوان)
  46. [4498]- بسکه این گلشن افسرده کدورت رنگ است   (غزل٬ از دیوان)
  47. [4499]- بسکه برق یاس بنیاد من ناکام سوخت   (غزل٬ از دیوان)
  48. [2311]- بسکه برق یأس بنیاد من ناکام سوخت   (غزل٬ از دیوان)
  49. [4500]- بسکه بی قدری دلیل دستگاه عالم است   (غزل٬ از دیوان)
  50. [2432]- بسکه بیقدری دلیل دستگاه عالم است   (غزل٬ از دیوان)
  51. [2487]- بسکه حرف مدعا نازک رقم افتاده است   (غزل٬ از دیوان)
  52. [4501]- بسکه حرف مدعا نازک رقم افتاده است   (غزل٬ از دیوان)
  53. [2581]- بسکه دارم غنچهٔ شوق توپنهان زیرپوست   (غزل٬ از دیوان)
  54. [4502]- بسکه دارم غنچه سان شوق توپنهان زیر پوست   (غزل٬ از دیوان)
  55. [2515]- بسکه در بزم توام حسرت جنون پیمانه است   (غزل٬ از دیوان)
  56. [4503]- بسکه دربزم توام حسرت جنون پیمانه است   (غزل٬ از دیوان)
  57. [2425]- بسکه دشت از نقش پای لیلی ما پرگل است   (غزل٬ از دیوان)
  58. [4512]- بسکه راز عجز ما بالید پنهان زیر پوست   (غزل٬ از دیوان)
  59. [2582]- بسکه رازعجز ما بالید پنهان زیرپوست   (غزل٬ از دیوان)
  60. [4515]- بسکه ساز این بساط آشفتگی های دل است   (غزل٬ از دیوان)
  61. [2424]- بسکه ساز این بساط آشفتگیهای دل است   (غزل٬ از دیوان)
  62. [4516]- بسکه سودای تو ام سر تا بپا زنجیر پاست   (غزل٬ از دیوان)
  63. [2367]- بسکه سودای توام سرتا به پا زنجیر پاست   (غزل٬ از دیوان)
  64. [4494]- بسکه ما ضعیفان را حصار آهن است   (غزل٬ از دیوان)
  65. [2571]- بسکه مستان را به قدر میکشیها آبروست   (غزل٬ از دیوان)
  66. [4517]- بسکه مستانرا بقدر میکشیهای آبروست   (غزل٬ از دیوان)
  67. [4518]- بعد از این باید سراغ من ز خاموشی گرفت   (غزل٬ از دیوان)
  68. [4519]- بعد مرگم شام نومیدی سحر اورده است   (غزل٬ از دیوان)
  69. [4520]- بعد مرگم شام نومیدی سحر اورده است   (غزل٬ از دیوان)
  70. [2495]- بعد مرگم شام نومیدی سحرآورده است   (غزل٬ از دیوان)
  71. [2735]- بعدازین باید سراغ من ز خاموشی گرفت   (غزل٬ از دیوان)
  72. [4521]- بفکر دل لبم از ربط قیل وقال گذشت   (غزل٬ از دیوان)
  73. [4522]- بگلزاریکه حسنت بی نقابست   (غزل٬ از دیوان)
  74. [4524]- بمحفلی که دل آئینهء رضا طلبیست   (غزل٬ از دیوان)
  75. [2628]- بندگی با معرفت خاص حضور آدمی ست   (غزل٬ از دیوان)
  76. [4525]- بندگی با معرفت خاص حضور آدمیست   (غزل٬ از دیوان)
  77. [2401]- بندگی هنگامهٔ عشرت پرستیها بس است   (غزل٬ از دیوان)
  78. [2747]- به حیرتم چه فسون داشت بزم نیرنگت   (غزل٬ از دیوان)
  79. [2390]- به خوان لذت دنیاگزند بسیار است   (غزل٬ از دیوان)
  80. [2584]- به دست و تیغ کسی خون من حنابسته ست   (غزل٬ از دیوان)
  81. [2614]- به زخم هستی اگر شرم بخیه پردازی ست   (غزل٬ از دیوان)
  82. [2724]- به فکر دل لبم از ربط قیل و قال گذشت   (غزل٬ از دیوان)
  83. [2525]- به گلزاری که حسنت بی نقابست   (غزل٬ از دیوان)
  84. [2604]- به محفلی که دل آئینهٔ رضاطلبی ست   (غزل٬ از دیوان)
  85. [2755]- بهار آئینهٔ رنگی که باشد صرف آئینت   (غزل٬ از دیوان)
  86. [2643]- بی ادب بنیاد هستی عافیت دربار نیست   (غزل٬ از دیوان)
  87. [2557]- بی تو در هرجا دل صبر آزما خواهد شکست   (غزل٬ از دیوان)
  88. [2597]- بی توام جای نگه جنبش مژگانی هست   (غزل٬ از دیوان)
  89. [2405]- بی دماغی مژدهٔ پیغام محبوبم بس است   (غزل٬ از دیوان)
  90. [2637]- بی رخت در چشمهٔ آئینه خاک است آب نیست   (غزل٬ از دیوان)
  91. [2729]- بی روی تو مژگان چه نگارد به سرانگشت   (غزل٬ از دیوان)
  92. [2686]- بی ساز انفعال سراپای من تهی ست   (غزل٬ از دیوان)
  93. [2377]- بی شکست از پردهٔ سازم نوائی برنخاست   (غزل٬ از دیوان)
  94. [2624]- بی کدورت نیست هرجا محرمی یا غافلی ست   (غزل٬ از دیوان)
  95. [2539]- بی محابا بر من مجنون میفشان پشت دست   (غزل٬ از دیوان)
  96. [2398]- بیاکه آتش کیفیت هوا تیز است   (غزل٬ از دیوان)
  97. [2631]- بیاکه هیچ بهاری به حسرت ما نیست   (غزل٬ از دیوان)
  98. [2327]- بیتابی عشق این همه نیرنگ هوس ریخت   (غزل٬ از دیوان)
  99. [2522]- بیقراریهای چرخ از دست کجرفتاری است   (غزل٬ از دیوان)
  100. [2662]- پر بیکسم امروزکسی را خبرم نیست   (غزل٬ از دیوان)
  101. [2481]- پیر عقل از ما به درد نان مقدم رفته است   (غزل٬ از دیوان)
  102. [2494]- پیری ام پیغامی از رمز سجود آورده است   (غزل٬ از دیوان)
  103. [2664]- پیش چشمی که نورعرفان نیست   (غزل٬ از دیوان)
  104. [2570]- پیوستگی به حق ز دو عالم بریدنست   (غزل٬ از دیوان)
  105. [2552]- تا به کی خواهی زلاف بخت بر سرها نشست   (غزل٬ از دیوان)
  106. [2612]- تا به مطلوب رسیدن کاریست   (غزل٬ از دیوان)
  107. [2504]- تا حیرت خرام تو سامان دیده است   (غزل٬ از دیوان)
  108. [2002]- تا ز آغوش ‌وداعت داغ حیرت‌ چیده است   (غزل٬ از دیوان)
  109. [2505]- تا ز آغوش وداعت داغ حیرت چیده است   (غزل٬ از دیوان)
  110. [2012]- تا ز جنس تب و تاب نفس آثاری هست   (غزل٬ از دیوان)
  111. [2596]- تا ز جنس تب وتاب نفس آثاری هست   (غزل٬ از دیوان)
  112. [2014]- تا ز حسن و گلستان تماشا رنگ داشت   (غزل٬ از دیوان)
  113. [2702]- تا ز حسن وگلستان تماشا رنگ داشت   (غزل٬ از دیوان)
  114. [2007]- تا عرقناک از چمن آن شوخ بی ‌پروا گذشت   (غزل٬ از دیوان)
  115. [2718]- تا عرقناک از چمن آن شوخ بی پرواگذشت   (غزل٬ از دیوان)
  116. [2015]- تا غبارخط برآن حسن صفا پیرا نشست   (غزل٬ از دیوان)
  117. [2004]- تا فلک در گردش است آفت به ‌هرسوهاله است   (غزل٬ از دیوان)
  118. [2513]- تا فلک درگردش است آفت به هرسوهاله است   (غزل٬ از دیوان)
  119. [2013]- تا نظر بر شوخی آن نرگس خودکام داشت   (غزل٬ از دیوان)
  120. [2706]- تا نظر بر شوخی من نرگس خودکام داشت   (غزل٬ از دیوان)
  121. [2383]- تا نفس باقی است دردل ر نگ کلفت مضمراست   (غزل٬ از دیوان)
  122. [2024]- تاز مستی غنچه ب رفرق چمن مینا شکست   (غزل٬ از دیوان)
  123. [2555]- تازمستی غنچه برفرق چمن میناشکست   (غزل٬ از دیوان)
  124. [2468]- تپیدن دل عشاق محوکسوت آه است   (غزل٬ از دیوان)
  125. [2005]- تعین جز افسون اوهام نیست   (غزل٬ از دیوان)
  126. [2023]- تنم ز بند لباس تکلف آزاد است   (غزل٬ از دیوان)
  127. [2022]- تنها نه ذره دقت اظهار داشته ‌است   (غزل٬ از دیوان)
  128. [2589]- تنها نه ذره دقت اظهار داشته ست   (غزل٬ از دیوان)
  129. [2021]- تو آفتاب و جهان جزبه جستجوی تو نیست   (غزل٬ از دیوان)
  130. [2019]- تو ازآن خلوت یکتا چه خبر خواهی داشت   (غزل٬ از دیوان)
  131. [2025]- تو محو خواب و در سیر کن‌ فکان بازست   (غزل٬ از دیوان)
  132. [2550]- تو محو خواب و در سیرکن فکان بازست   (غزل٬ از دیوان)
  133. [2020]- توان به صبر نمودن دل شکسته درست   (غزل٬ از دیوان)
  134. [2669]- توئی که غیر دلم هیچ جا مقام تو نیست   (غزل٬ از دیوان)
  135. [2016]- توخودشخص نفس‌ خوئی که با دل ‌نیست پیوندت   (غزل٬ از دیوان)
  136. [2335]- توخودشخص نفس خوئی که بادل نیست پیوندت   (غزل٬ از دیوان)
  137. [2011]- تومست وهم و درین بزم بوی صهبا نیست   (غزل٬ از دیوان)
  138. [2632]- تومست وهم ودرین بزم بوی صهبا نیست   (غزل٬ از دیوان)
  139. [2018]- تویی‌که غیر دلم هیچ‌ جا مقام تو نیست   (غزل٬ از دیوان)
  140. [2017]- تهمت ‌افسردگی بر طینت عاشق خطاست   (غزل٬ از دیوان)
  141. [2341]- تهمت افسردگی بر طینت عاشق خطاست   (غزل٬ از دیوان)
  142. [2008]- تیره‌ بختی چون هجوم آرد سخن مهر لب است   (غزل٬ از دیوان)
  143. [2365]- تیره بختی چون هجوم آرد سخن مهر لب است   (غزل٬ از دیوان)
  144. [2591]- جائی که مرگ شهرت انجام داشته ست   (غزل٬ از دیوان)
  145. [2501]- جائی که نه فلک ز حیا سر فکنده است   (غزل٬ از دیوان)
  146. [2658]- جای آرام به وحشتکدهٔ عالم نیست   (غزل٬ از دیوان)
  147. [2009]- جایی ‌که ‌نه فلک ز حیا سر فکنده است   (غزل٬ از دیوان)
  148. [2010]- جایی‌که مرگ شهرت انجام داشته ‌ست   (غزل٬ از دیوان)
  149. [2695]- جرأت سؤال شرم تراگر جواب داشت   (غزل٬ از دیوان)
  150. [2696]- جز خموشی هرکه دل بر ناله و فریاد داشت   (غزل٬ از دیوان)
  151. [2638]- جزخون دل زنقد سلامت به دست نیست   (غزل٬ از دیوان)
  152. [2027]- جنس ما با این کسادی قیمتی فهمیده است   (غزل٬ از دیوان)
  153. [2028]- جنس موهو مم دکان آبروئی چیده است   (غزل٬ از دیوان)
  154. [2506]- جنس موهومم دکان آبروئی چیده است   (غزل٬ از دیوان)
  155. [2554]- جوش حرص از یأس من آخر ز تاب وتب نشست   (غزل٬ از دیوان)
  156. [4490]- جوش و حرص از یاس من آخر زتاب و تب نشست   (غزل٬ از دیوان)
  157. [2752]- جهان در سرمه خوابید از خیال چشم فتانت   (غزل٬ از دیوان)
  158. [4511]- جهان در سرمه خوابیده از خیال چشم فتانت   (غزل٬ از دیوان)
  159. [2627]- جهان ز جنس اثرهای این و آن خالیست   (غزل٬ از دیوان)
  160. [2667]- جهان قلمرو توفان اعتبار تو نیست   (غزل٬ از دیوان)
  161. [2625]- چارهٔ دردسر دیر محبت جلی ست   (غزل٬ از دیوان)
  162. [2430]- چشم بیدار طرب مایهٔ سامان گل است   (غزل٬ از دیوان)
  163. [2366]- چشم خرد آئینهٔ جام میناب است   (غزل٬ از دیوان)
  164. [2001]- چشم خرد آئینهء جام می ناب است   (غزل٬ از دیوان)
  165. [2492]- چشم واکن حسن نیرنگ قدم بی پرده است   (غزل٬ از دیوان)
  166. [2438]- چشمی که ندارد نظری حلقهٔ دام است   (غزل٬ از دیوان)
  167. [2026]- چمن امروز فرش منزل کیست   (غزل٬ از دیوان)
  168. [2029]- چنین که عمر تاملگر شتاب گذشت   (غزل٬ از دیوان)
  169. [2721]- چنین که عمر تأملگر شتاب گذشت   (غزل٬ از دیوان)
  170. [2585]- چنین که نیک وبد ما به عجزوابسته ست   (غزل٬ از دیوان)
  171. [2661]- چو صبحم دماغ می آشام نیست   (غزل٬ از دیوان)
  172. [4491]- چو صبحم دماغ می آشام نیست   (غزل٬ از دیوان)
  173. [2678]- چو صبحم دماغ میآشام نیست   (غزل٬ از دیوان)
  174. [4492]- چو لاله بیتو زبس رنگ اعتبار سوخت   (غزل٬ از دیوان)
  175. [2339]- چوگوید آینه ام شکر خوش معاشی حیرت   (غزل٬ از دیوان)
  176. [2312]- چولاله بی تو ز بس رنگ اعتبارم سوخت   (غزل٬ از دیوان)
  177. [2449]- چون حباب آئینهٔ مااز خموشی روشن است   (غزل٬ از دیوان)
  178. [4493]- چون حباب آئینهء ما از خموشی روشن است   (غزل٬ از دیوان)
  179. [2368]- چون حبابم الفت وهم بقا زنجیرپاست   (غزل٬ از دیوان)
  180. [2558]- چون حبابم شیشهٔ دل هرکجا خواهد شکست   (غزل٬ از دیوان)
  181. [4506]- چون حبابم شیشهء دل هر کجا خواهد شکست   (غزل٬ از دیوان)
  182. [2440]- چون سایه بس که کلفت غفلت سرشت ماست   (غزل٬ از دیوان)
  183. [4508]- چون سایه بسکه کلفت غفلت سرشت ماست   (غزل٬ از دیوان)
  184. [4507]- چون سپند آرام جسم درد ناکم ناله است   (غزل٬ از دیوان)
  185. [2514]- چون سپند آرام جسم دردناکم ناله است   (غزل٬ از دیوان)
  186. [4509]- چون سحر طوما چاک سینه ام وا کردنی است   (غزل٬ از دیوان)
  187. [2641]- چون سحر طومارچاک سینه ام واکردنی ست   (غزل٬ از دیوان)
  188. [4510]- چون شمع اگر خلق پس و پیش گدشتست   (غزل٬ از دیوان)
  189. [2593]- چون شمع اگر خلق پس و پیش گذشته ست   (غزل٬ از دیوان)
  190. [2336]- چه خوش است اگر بود آنقدر هوس بلندی منظرت   (غزل٬ از دیوان)
  191. [2306]- چه دارد این صفات حاجت آیات   (غزل٬ از دیوان)
  192. [2714]- چه سحر بود که دوشم دل آرزوی تو داشت   (غزل٬ از دیوان)
  193. [2657]- حایل عزم نفس گرد ره و فرسنگ نیست   (غزل٬ از دیوان)
  194. [2416]- حذر ز راه محبت که پر خطرناک است   (غزل٬ از دیوان)
  195. [2609]- حضورکلبهٔ فقر از تکلفات بری ست   (غزل٬ از دیوان)
  196. [2601]- حیرت دمیده ام گل داغم بهانه ای ست   (غزل٬ از دیوان)
  197. [2697]- حیرتم عمری به امید ندامت شاد داشت   (غزل٬ از دیوان)
  198. [2384]- خاک غربت کیمیای مردم نیک اختر است   (غزل٬ از دیوان)
  199. [2470]- خاک نمیم ما را کی فکر عجز و جاه است   (غزل٬ از دیوان)
  200. [2465]- خامش نفسم شوخی آهنگ من این است   (غزل٬ از دیوان)
  201. [2493]- خامشی در پرده سامان تکلم کرده است   (غزل٬ از دیوان)
  202. [2385]- خاموشی ام جنونکدهٔ شور محشر است   (غزل٬ از دیوان)
  203. [2675]- خط خوبان هم حریف طبع وحشت پیشه نیست   (غزل٬ از دیوان)
  204. [2342]- خط لعلت غبار حیرت افزاست   (غزل٬ از دیوان)
  205. [2656]- خلق را بر سرهر لقمه ز بس سرشکنی ست   (غزل٬ از دیوان)
  206. [2540]- خم مکن در عرض حاجت تا توانی پشت دست   (غزل٬ از دیوان)
  207. [2455]- خنده ام صبحی به صد چاک گریبان آشناست   (غزل٬ از دیوان)
  208. [2413]- خنده تنها نه همین برگل و سوسن تیغ است   (غزل٬ از دیوان)
  209. [2431]- خنده صبحی ست که در بندگریبان گل است   (غزل٬ از دیوان)
  210. [2391]- خواب در چشم و نفس بر دل محزون بار است   (غزل٬ از دیوان)
  211. [2644]- خواب را در دیدهٔ حیران عاشق بار نیست   (غزل٬ از دیوان)
  212. [2676]- خواجه تاکی باید این بنیاد رسوائی که نیست   (غزل٬ از دیوان)
  213. [2458]- خودگدازی غم کیفیت صهبای من است   (غزل٬ از دیوان)
  214. [2610]- خودنمائیها کثافت جوهریست   (غزل٬ از دیوان)
  215. [2343]- خیالی سد راه عبرت ماست   (غزل٬ از دیوان)
  216. [2331]- د ی ترنگی از شکست ساغرم کل کرد و ریخت   (غزل٬ از دیوان)
  217. [2464]- دارم ز نفس ناله که جلاد من این است   (غزل٬ از دیوان)
  218. [2428]- داغ اگر حلقه زند ساغر صهبای دل است   (غزل٬ از دیوان)
  219. [2517]- در آن بساط که حسنت دچار آینه است   (غزل٬ از دیوان)
  220. [2488]- در بهارگریه عیش بیدلان آماده است   (غزل٬ از دیوان)
  221. [2386]- در تپش آباد دهر حیرت دل لنگر است   (غزل٬ از دیوان)
  222. [2674]- در تکلم از ندامت هیچ کس آسوده نیست   (غزل٬ از دیوان)
  223. [2556]- در تماشائی که باید صد مژه بالا شکست   (غزل٬ از دیوان)
  224. [2507]- در جنونم موی سر سامان راحت چیده است   (غزل٬ از دیوان)
  225. [2565]- در جهان عجز طاقت پیشگی گردن زنست   (غزل٬ از دیوان)
  226. [2559]- در چمن گر طرف دامانت صبا خواهد شکست   (غزل٬ از دیوان)
  227. [2372]- در خموشی یک قلم آوازهٔ جمعیت است   (غزل٬ از دیوان)
  228. [2433]- در خیال آباد راحت آگهی نامحرم است   (غزل٬ از دیوان)
  229. [2668]- در خیال مزن فهم خویش سازتو نیست   (غزل٬ از دیوان)
  230. [2688]- در ربط خلق یکسر ناموس کبریائی ست   (غزل٬ از دیوان)
  231. [2526]- در سایه ای ابرو نگهت مست و خرابست   (غزل٬ از دیوان)
  232. [2434]- در سیرگاه امر تحیر مقدم است   (غزل٬ از دیوان)
  233. [2647]- در طریق رفتن از خود رهبری درکار نیست   (غزل٬ از دیوان)
  234. [2719]- در طلبت شب چه جنونهاگذشت   (غزل٬ از دیوان)
  235. [2491]- در گلستانی که گرد عجز ما افتاده است   (غزل٬ از دیوان)
  236. [2418]- در ندامت گل مقصود به بر نزدیک است   (غزل٬ از دیوان)
  237. [2704]- در وادئی که قدرت عجزم کمال داشت   (غزل٬ از دیوان)
  238. [2427]- در وصلم و سیرم به گریبان خیال است   (غزل٬ از دیوان)
  239. [2379]- درآن مقام که عرض جلال معبود است   (غزل٬ از دیوان)
  240. [2615]- درپیچ و تاب گیسوتا شانه را عروسی ست   (غزل٬ از دیوان)
  241. [2566]- درخور غفلت نگاهی رونق ما و منست   (غزل٬ از دیوان)
  242. [2611]- درگلستانی که دل را با اشاراتش سری ست   (غزل٬ از دیوان)
  243. [2653]- درگلشن هوس که سراغ گلیش نیست   (غزل٬ از دیوان)
  244. [2451]- دری از اسباب ما و من به حق پیوستن است   (غزل٬ از دیوان)
  245. [2613]- درین گلشن دو روزت خنده کاریست   (غزل٬ از دیوان)
  246. [2549]- دل از بهار خیال توگلشن رازست   (غزل٬ از دیوان)
  247. [2415]- دل از غبار نفس زخم خفته در نمک است   (غزل٬ از دیوان)
  248. [2594]- دل از ندامت هستی مکدر ا فتاده ست   (غزل٬ از دیوان)
  249. [2563]- دل انجمن صد طرب ازیاد وصالست   (غزل٬ از دیوان)
  250. [2516]- دل به سعی آب گردیدن طرب پیمانه است   (غزل٬ از دیوان)
  251. [2551]- دل به یاد پرتو حسنت سراپا آتشست   (غزل٬ از دیوان)
  252. [2489]- دل به یاد جلوه ای طاقت به غارت داده است   (غزل٬ از دیوان)
  253. [2586]- دل در قدم آبله پایان که شکسته ست   (غزل٬ از دیوان)
  254. [2622]- دل را به خیال خط او سیر فرنگیست   (غزل٬ از دیوان)
  255. [2471]- دل را ز نگه دام هوس بر سر راه است   (غزل٬ از دیوان)
  256. [2542]- دل راگشاد کار ز صد عقده برترست   (غزل٬ از دیوان)
  257. [2541]- دل ز اوهام غبارآلودست   (غزل٬ از دیوان)
  258. [2484]- دل عمرهاست آینه ترتیب داده است   (غزل٬ از دیوان)
  259. [2620]- دل گرم من آتشخانهٔ کیست   (غزل٬ از دیوان)
  260. [2736]- دل ماند بی حس و غمت افشانده بال رفت   (غزل٬ از دیوان)
  261. [2422]- دل مضطرب یأس و نفس ناله به چنگ است   (غزل٬ از دیوان)
  262. [2421]- دلم چو غنچه در آغوش عافیت تنگ است   (غزل٬ از دیوان)
  263. [2387]- دوری منزلم از بسکه ندامت اثر است   (غزل٬ از دیوان)
  264. [2482]- دوستان ظلمی به حال نامرادم رفته است   (غزل٬ از دیوان)
  265. [2725]- دوش از نظر خیال تو دامن کشان گذشت   (غزل٬ از دیوان)
  266. [2703]- دوش در راه خیالت عجز شوق آهنگ داشت   (غزل٬ از دیوان)
  267. [2741]- دی به شبنم گریهٔ ما نوگلی خندید و رفت   (غزل٬ از دیوان)
  268. [2731]- دی حرف خرامش به لبم بال گشا رفت   (غزل٬ از دیوان)
  269. [2659]- دیده ای راکه به نظاره دل محرم نیست   (غزل٬ از دیوان)
  270. [2645]- دیده حیرت نگاهان را به مژگان کار نیست   (غزل٬ از دیوان)
  271. [2452]- راحت جاوید عشاق از فضولی رستن است   (غزل٬ از دیوان)
  272. [2671]- راحت کجاست گر دلت از خویش رسته نیست   (غزل٬ از دیوان)
  273. [4504]- ربسکه دربزم توام حسرت جنون پیمانه است   (غزل٬ از دیوان)
  274. [4505]- ربسکه دربزم توام حسرت جنون پیمانه است   (غزل٬ از دیوان)
  275. [2392]- رزق خلوتگه اندیشهٔ روزی خوار است   (غزل٬ از دیوان)
  276. [2344]- رفتن عمر ز رفتار نفسها پیداست   (غزل٬ از دیوان)
  277. [2502]- رنگ خون گلجوش زخم تیغ گلچین بوده است   (غزل٬ از دیوان)
  278. [2646]- رنگ عجزم لیک با وضع خموشم کار نیست   (غزل٬ از دیوان)
  279. [2745]- رنگ گلش بهار خط از دور دید و رفت   (غزل٬ از دیوان)
  280. [2315]- رنگت به چشم لاله بساط نظاره سوخت   (غزل٬ از دیوان)
  281. [2672]- رنگم درین چمن به هوس پر زننده نیست   (غزل٬ از دیوان)
  282. [2734]- ز آتش رخسار که ساغر گرفت   (غزل٬ از دیوان)
  283. [2345]- ز آهم نخل حسرت شعله بالاست   (غزل٬ از دیوان)
  284. [2677]- ز انقلاب جسم دل بر ساز وحشت هاله نیست   (غزل٬ از دیوان)
  285. [2701]- ز بس که معنی مکتوب عشق پیچش داشت   (غزل٬ از دیوان)
  286. [2399]- ز خود رمیدن دل بسکه شوخی انگیز است   (غزل٬ از دیوان)
  287. [2689]- ز خویش مگذر اگر جوهرت شناسائی ست   (غزل٬ از دیوان)
  288. [2408]- ز دستگاه جنون راز همتم فاش است   (غزل٬ از دیوان)
  289. [2393]- ز دهر نقد تو جز پیچ وتاب دشوار است   (غزل٬ از دیوان)
  290. [2397]- ز شور حیرت من گوش عالمی باز است   (غزل٬ از دیوان)
  291. [2467]- ز غصه چاره ندارد دلی که آگاه است   (غزل٬ از دیوان)
  292. [2728]- ز فقر تا به شهادت شد آشنا انگشت   (غزل٬ از دیوان)
  293. [2394]- ز گریه سیری چشم پر آب دشوار است   (غزل٬ از دیوان)
  294. [2519]- ز نقش پای تو کابینه دار آینه است   (غزل٬ از دیوان)
  295. [2329]- زان اشک که چون شمع زچشم تر من ریخت   (غزل٬ از دیوان)
  296. [2694]- زان خوشه که میناگری باغ عنب داشت   (غزل٬ از دیوان)
  297. [2330]- زاهد که بادش آفت ایمان شکست و ریخت   (غزل٬ از دیوان)
  298. [2370]- زبان چو کج روش افتد جنون بد مست است   (غزل٬ از دیوان)
  299. [2518]- زبس به خلوت حسن توبارآینه است   (غزل٬ از دیوان)
  300. [2462]- زلف آشفتهٔ سری موجهٔ د ربای من است   (غزل٬ از دیوان)
  301. [2490]- زندگانی از نفس آفت بنا افتاده است   (غزل٬ از دیوان)
  302. [2454]- زندگانی در جگرخار است و در پا سوزن است   (غزل٬ از دیوان)
  303. [2712]- زندگانی ست که جز مرگ سرانجام نداشت   (غزل٬ از دیوان)
  304. [2457]- زندگی تمهید اسباب فناست   (غزل٬ از دیوان)
  305. [2446]- زندگی را شغل پرواز فنا جزوتن است   (غزل٬ از دیوان)
  306. [2346]- زندگی سد ره جولان ماست   (غزل٬ از دیوان)
  307. [2629]- زندگی شوخی کمین رمیست   (غزل٬ از دیوان)
  308. [2546]- زندگی نقد هزار آزارست   (غزل٬ از دیوان)
  309. [2757]- زهی چمن ساز صبح فطرت تبسم لعل مهرجویت   (غزل٬ از دیوان)
  310. [2338]- زهی خمخانهٔ حیرت کلام هوش تسخیرت   (غزل٬ از دیوان)
  311. [2750]- زهی مخموری عالم گلی از حسرت جامت   (غزل٬ از دیوان)
  312. [2753]- زهی هنگامهٔ امکان جنون ساز غریبانت   (غزل٬ از دیوان)
  313. [2378]- زیر گردون طبع آزادی نوائی برنخاست   (غزل٬ از دیوان)
  314. [2605]- زین دو شرر داغ دل هستی ما عبرتیست   (غزل٬ از دیوان)
  315. [2466]- زین سال و ماه فرصت کارت منزه است   (غزل٬ از دیوان)
  316. [2650]- زین عبارات جنون تحقیق بی ناموس نیست   (غزل٬ از دیوان)
  317. [2744]- زین من و ما زندگی سیر فنائی کرد و رفت   (غزل٬ از دیوان)
  318. [2707]- سادگی دل را اسیر فکرهای خام داشت   (غزل٬ از دیوان)
  319. [2606]- ساز تو کمین نغمهٔ بیداد شکستی ست   (غزل٬ از دیوان)
  320. [2347]- سایهٔ دستی اگر ضامن احوال ماست   (غزل٬ از دیوان)
  321. [2439]- ستم شریک من یاس خوشدن ستم است   (غزل٬ از دیوان)
  322. [2588]- سخت جانی از من محزون که باور داشته ست   (غزل٬ از دیوان)
  323. [2406]- سر خط درس کمالت منتخب دانی بس است   (غزل٬ از دیوان)
  324. [2499]- سر هرکس زگلی پر زده است   (غزل٬ از دیوان)
  325. [2621]- سرشکم نسخهٔ دیوانهٔ کیست   (غزل٬ از دیوان)
  326. [2543]- سرکشیها به مرگ راهبرست   (غزل٬ از دیوان)
  327. [2307]- سرکیست تا برد آرزو به غبار سجده کمینی ات   (غزل٬ از دیوان)
  328. [2412]- سرمایهٔ عذر طلبم از همه بیش است   (غزل٬ از دیوان)
  329. [2649]- سرمنزل ثبات قدم جاده ساز نیست   (غزل٬ از دیوان)
  330. [2503]- سرنوشت روی جانان خط مشکین بوده است   (غزل٬ از دیوان)
  331. [2617]- سرو بهار جلوه قد دلستان کیست   (غزل٬ از دیوان)
  332. [2684]- سرو چمن دل الف شعلهٔ آهیست   (غزل٬ از دیوان)
  333. [2698]- سعی جاه آرزوی خاک شدن در سر دا شت   (غزل٬ از دیوان)
  334. [2732]- سعی روزی داشتم آخر ندامت پیش رفت   (غزل٬ از دیوان)
  335. [2583]- سعی ناپیدا و حسرتها دویدن آرزوست   (غزل٬ از دیوان)
  336. [2400]- سفله با جاه نیزهیچکس است   (غزل٬ از دیوان)
  337. [2376]- سوخت دل در محفل تسلیم و از جا برنخاست   (غزل٬ از دیوان)
  338. [2472]- سیر بهار این باغ از ما تمیز خواه است   (غزل٬ از دیوان)
  339. [2371]- سیرابی ازین باغ هوس یاس پرست است   (غزل٬ از دیوان)
  340. [2723]- شب به یاد آن لب خموش گذشت   (غزل٬ از دیوان)
  341. [2708]- شب که جوش حسرتی زان نرگس خودکام داشت   (غزل٬ از دیوان)
  342. [2328]- شب که حیرت با خیالت طرح قیل و قال ریخت   (غزل٬ از دیوان)
  343. [2700]- شب که شور بلبل ما ریشه درگلزار داشت   (غزل٬ از دیوان)
  344. [2709]- شب که طاووس مرا شوق تو بال افشان داشت   (غزل٬ از دیوان)
  345. [2308]- شب گریه ام به آن همه سامان شکست و ریخت   (غزل٬ از دیوان)
  346. [2730]- شب هجوم جلوه او در خیالم جا گرفت   (غزل٬ از دیوان)
  347. [2388]- شعلهٔ بی بال وپر سجده گر اخگر است   (غزل٬ از دیوان)
  348. [2441]- شعله ها در گرم جوشی داغ آه سرد ماست   (غزل٬ از دیوان)
  349. [2333]- شوخ بیباکی که رنگ عیش هر کاشانه ریخت   (غزل٬ از دیوان)
  350. [2348]- شوخی انداز جرأتها ضعیفان را بلاست   (غزل٬ از دیوان)
  351. [2573]- شوخی که جهان گرد جنون نظر اوست   (غزل٬ از دیوان)
  352. [2349]- شوق تا گرم عنان نیست فسردن برجاست   (غزل٬ از دیوان)
  353. [2461]- شوق دیدارم و در چشم کسان راه من است   (غزل٬ از دیوان)
  354. [2435]- شوکت شاهی ام از فیض جنون در قدم است   (غزل٬ از دیوان)
  355. [2576]- شهید خنده زخمم که تیغ همدم اوست   (غزل٬ از دیوان)
  356. [2592]- صاحب خلق حسن گلها به دامن داشته ست   (غزل٬ از دیوان)
  357. [2681]- صاف طبعان را غمی از خار خارکینه نیست   (غزل٬ از دیوان)
  358. [2737]- صبح از دل چاک که دراین باغ سخن رفت   (غزل٬ از دیوان)
  359. [2429]- صبح این بادیه آشوب تپشهای دل است   (غزل٬ از دیوان)
  360. [2512]- صبح هستی نیست نیرنک هوس بالیده است   (غزل٬ از دیوان)
  361. [2350]- صد هنر در پرده دل فرش اقبال صفاست   (غزل٬ از دیوان)
  362. [2524]- صفای آب به یاد غبار راه کسی است   (غزل٬ از دیوان)
  363. [2623]- صفای حال ما مغشوش رنگیست   (غزل٬ از دیوان)
  364. [2562]- صفحهٔ دل بی خط زخم تو فرد باطلست   (غزل٬ از دیوان)
  365. [2651]- صنعت نیرنگ دل بر فطرت کس فاش نیست   (غزل٬ از دیوان)
  366. [2564]- صورت راحت نفور از مردمان عالمست   (غزل٬ از دیوان)
  367. [2682]- طاس این نرد اختیاری نیست   (غزل٬ از دیوان)
  368. [2445]- طبعی که امیدش اثر آمادهٔ بیم است   (غزل٬ از دیوان)
  369. [2442]- طوق چون فاخته شیرازهٔ مشت پر ماست   (غزل٬ از دیوان)
  370. [2652]- عاشقی مقدور هر عیاش نیست   (غزل٬ از دیوان)
  371. [2553]- عاقبت چون شعله خاکستر به فرق ما نشست   (غزل٬ از دیوان)
  372. [2426]- عالم ایجاد عشرتخانهٔ جزو و کل است   (غزل٬ از دیوان)
  373. [2579]- عالم طلسم وحشت چشم سیاه اوست   (غزل٬ از دیوان)
  374. [2509]- عالمی را بی زبانیهای من پوشیده است   (غزل٬ از دیوان)
  375. [2456]- عجز بینش با تعلقهای امکان آشناست   (غزل٬ از دیوان)
  376. [2590]- عجز ما چندین غبار از هرکمین برداشته ست   (غزل٬ از دیوان)
  377. [2473]- عرق فشانی شبنم در این حدیقه گواه است   (غزل٬ از دیوان)
  378. [2660]- عزت و خواری دهر آن همه دور از هم نیست   (غزل٬ از دیوان)
  379. [2351]- عشرت فروز انجمن هستی ام حیاست   (غزل٬ از دیوان)
  380. [2402]- عشرت موهوم هستی کلفت دنیا بس است   (غزل٬ از دیوان)
  381. [2309]- عشق از خاک من آن روزکه وحشت می بیخت   (غزل٬ از دیوان)
  382. [2325]- عشق از خاک من آن روزکه وحشت میبیخت   (غزل٬ از دیوان)
  383. [2740]- عمرگذشته بر مژه ام اشک بست و رفت   (غزل٬ از دیوان)
  384. [2544]- عمرها شد عجزطاقت سوی جیبم رهبرست   (غزل٬ از دیوان)
  385. [2642]- عمری ست به چشمم ز نم اشک اثر نیست   (غزل٬ از دیوان)
  386. [2436]- عمری ست به حیرت نفس سوخته رام است   (غزل٬ از دیوان)
  387. [2685]- عنقا سراغم از اثرم وهم و ظن تهیست   (غزل٬ از دیوان)
  388. [2577]- غزال امن که الفت خیال مبهم است   (غزل٬ از دیوان)
  389. [2352]- غفلت از عاقبت عقوبت زاست   (غزل٬ از دیوان)
  390. [2375]- غلغل صبح ازل از دل عالم برخاست   (غزل٬ از دیوان)
  391. [2607]- غم فراق چه و حسرت وصال تو چیست   (غزل٬ از دیوان)
  392. [2600]- غنچه در فکر دهانت گوشه گیر خسته ای ست   (غزل٬ از دیوان)
  393. [2568]- فردوس دل اسیر خیال تو بودنست   (غزل٬ از دیوان)
  394. [2722]- فرصت نظاره تا مژگان گشودن درگذشت   (غزل٬ از دیوان)
  395. [2683]- فریاد که در عالم تحقیق کسی نیست   (غزل٬ از دیوان)
  396. [2538]- فسون وهم چه مقدار رهزن افتادست   (غزل٬ از دیوان)
  397. [2353]- فضای وادی امکان پر از غبار فناست   (غزل٬ از دیوان)
  398. [2738]- فغان که فرصت دام تلاش چیدن رفت   (غزل٬ از دیوان)
  399. [2608]- فکر آزادی به این عاجز سرشتیها تریست   (غزل٬ از دیوان)
  400. [2567]- فکر تدبیر سلامت خون راحت خوردنست   (غزل٬ از دیوان)
  401. [2374]- فنا مثالم و آئینهٔ بقا اینجاست   (غزل٬ از دیوان)
  402. [2548]- قابل نخل ما بر دگرست   (غزل٬ از دیوان)
  403. [2733]- قامتش سامان شوخی از نگاه ما گرفت   (غزل٬ از دیوان)
  404. [2633]- قانون ادب پرده در صورت و صدا نیست   (غزل٬ از دیوان)
  405. [2578]- قصر غناکه عالم تحقیق نام اوست   (غزل٬ از دیوان)
  406. [2520]- قید الفت هستی وحشت آشیانیهاست   (غزل٬ از دیوان)
  407. [2758]- کار به نقش پا رساند جهد سر هوائیت   (غزل٬ از دیوان)
  408. [2354]- کام همت اگر انباشتهٔ ذوق خفاست   (غزل٬ از دیوان)
  409. [2381]- کاهش طبع من از فطرت بیباک خود است   (غزل٬ از دیوان)
  410. [2666]- کتاب عافیتی قیل و قال باب تو نیست   (غزل٬ از دیوان)
  411. [2534]- کنون که مژدهٔ دیدار شوق بنیادست   (غزل٬ از دیوان)
  412. [2580]- کو خلوت و چه انجمن آثار جاه اوست   (غزل٬ از دیوان)
  413. [2748]- که شود به وادی مدعا بلد تسلی منزلت   (غزل٬ از دیوان)
  414. [2450]- کینه را در دامن دلهای سنگین مسکن است   (غزل٬ از دیوان)
  415. [2537]- گداز امن درین انجمن کم افتادست   (غزل٬ از دیوان)
  416. [2598]- گر آینه ات محرم زشتی و نکوئیست   (غزل٬ از دیوان)
  417. [2483]- گر به سیر انجمن یا گشت گلشن رفته است   (غزل٬ از دیوان)
  418. [2715]- گر جنونم هوس قطع منازل می داشت   (غزل٬ از دیوان)
  419. [2842]- گر جنونم هوس قطع منازل میداشت   (غزل٬ از دیوان)
  420. [2314]- گر همه در سنگ بود آتش جدائی دید و سوخت   (غزل٬ از دیوان)
  421. [2355]- گرد اندوه دلم دام تماشای صفاست   (غزل٬ از دیوان)
  422. [2587]- گردباد امروز در صحرا قیامت کاشته ست   (غزل٬ از دیوان)
  423. [2356]- گردی ز خویش رفتن ما هیچ برنخاست   (غزل٬ از دیوان)
  424. [2691]- گرم رفتاری که سر در راه آن یکتا گذاشت   (غزل٬ از دیوان)
  425. [2716]- گل در چمن رسید و قدم بر هواگذاشت   (غزل٬ از دیوان)
  426. [2369]- گل کردن هوس ز دل صاف تهمت است   (غزل٬ از دیوان)
  427. [2479]- گلدستهٔ نزاکت حسنت که بسته است   (غزل٬ از دیوان)
  428. [2474]- گوهر دل ز سخن رنگ صفا باخته است   (غزل٬ از دیوان)
  429. [2521]- لاف ما و من یکسر دعوی خدائیهاست   (غزل٬ از دیوان)
  430. [2523]- لوح هستی یک قلم از نقش قدرت عاری است   (غزل٬ از دیوان)
  431. [2403]- ما را به راه عشق طلب رهنما بس است   (غزل٬ از دیوان)
  432. [2357]- ما و من شور گرفتاریهاست   (غزل٬ از دیوان)
  433. [2337]- ما و من گم گشت هرگه خواب شد همبسترت   (غزل٬ از دیوان)
  434. [2417]- مئی که شوخی رنگش جنون افلاک است   (غزل٬ از دیوان)
  435. [2673]- مبتذل صبح و شام تازگی آرنده نیست   (غزل٬ از دیوان)
  436. [2680]- محرم حسن ازل اندیشهٔ بیگانه نیست   (غزل٬ از دیوان)
  437. [2536]- مرا به آبلهٔ پا چه مشکل افتادست   (غزل٬ از دیوان)
  438. [2648]- مست عرفان را شراب دیگری درکار نیست   (غزل٬ از دیوان)
  439. [2527]- مشاطهٔ شوخی که به دستت دل ما بست   (غزل٬ از دیوان)
  440. [2665]- مقیدان وفا را ز دل رمیدن نیست   (غزل٬ از دیوان)
  441. [2618]- موج جنون می زند، اشک پریشان کیست   (غزل٬ از دیوان)
  442. [2498]- موج هرجا، در جمعیت گوهر زده است   (غزل٬ از دیوان)
  443. [2447]- می روم از خو یش و حسرت گر م اشک افشاندن است   (غزل٬ از دیوان)
  444. [2560]- ناتوانی گر چنین اعضای ما خواهد شکست   (غزل٬ از دیوان)
  445. [2496]- نالهٔ ما شیوه ها امشب به بر آورده است   (غزل٬ از دیوان)
  446. [2599]- ناله ها داریم و کس زین انجمن آگاه نیست   (غزل٬ از دیوان)
  447. [2358]- نسبت اشراف با دونان خطاست   (غزل٬ از دیوان)
  448. [2545]- نسخهٔ آرام دل در عرض آهی ابترست   (غزل٬ از دیوان)
  449. [2754]- نسزد به وضع فسردگی ز بهار دل مژه بستنت   (غزل٬ از دیوان)
  450. [2396]- نسیم گل به خموشی ترانه پرداز است   (غزل٬ از دیوان)
  451. [2359]- نشئهٔ هستی به دور جام پیری نارساست   (غزل٬ از دیوان)
  452. [2414]- نفس بوالهوسان بر دل ر وشن تیغ است   (غزل٬ از دیوان)
  453. [2528]- نفس را الفت دل پیچ و تابست   (غزل٬ از دیوان)
  454. [2360]- نفس محرک جسم به غم فسرده ماست   (غزل٬ از دیوان)
  455. [2532]- نقاش ازل تا کمر مو کمران بست   (غزل٬ از دیوان)
  456. [2361]- نقش دیبای هنر فرش ره اهل صفاست   (غزل٬ از دیوان)