څوچه پاتي یو افغان وي - تل بدا افغانستان وي   |    تا زنده یک افغان است - جاوید افغانستان است
خبرنامه
NEWSLETTER
ابزار
UTILITIES
ورود به کارگاه
MEMBERS LOGIN
تماس با ما
CONTACT US


دیوان شایق جمال

شمار اشعار موجود، به [85] پارچه میرسد. دانشنامه افغان برای تدوین مکمل دیوان شایق جمال، نیازمند به ھمکاریھاری بیشتر شما، میباشد



آ

ا

  1. [180]- از دست نگاری شده خونین جگر ما   (غزل٬ از دیوان)
  2. [182]- از دوری تو مُردم رحمی به من خدا را   (غزل٬ از دیوان)
  3. [160]- از لب خود گر دهد کامی من ناکام را   (غزل٬ از دیوان)
  4. [145]- از لب خود گر دهد کامی من ناکام را   (غزل٬ از دیوان)
  5. [161]- از لب خود گر دهد کامی من ناکام را   (غزل٬ از دیوان)
  6. [185]- اگر چه بود خط یار زیبا   (غزل٬ از دیوان)
  7. [175]- اگر داد از تبسم شوخ من، داد ملاحت را   (غزل٬ از دیوان)
  8. [179]- اگر سفید کند نامهء سیاه مرا   (غزل٬ از دیوان)
  9. [194]- امروز نشانی ز قیامت شده پیدا   (غزل٬ از دیوان)
  10. [203]- ای مطلع خورشید رخت عالم بالا   (غزل٬ از دیوان)
  11. [127]- باز سرمست از شراب ناب می بینم ترا   (قصیده٬ از دیوان)
  12. [174]- بت من تا به کی به بنده جفا   (غزل٬ از دیوان)
  13. [178]- بر زبان کی حرف بیداد تو افتادی مرا   (غزل٬ از دیوان)
  14. [153]- برده از خود یک قلم آن نرگس شهلا   (غزل٬ از دیوان)
  15. [152]- برده از خود یک قلم آن نرگس شهلا   (غزل٬ از دیوان)
  16. [139]- برده از خود یک قلم آن نرگس شهلا مرا   (غزل٬ از دیوان)
  17. [135]- بگویید اینقدر صیاد ما را   (غزل٬ از دیوان)
  18. [176]- بنده تا کی باشد از وصلت جدا   (غزل٬ از دیوان)
  19. [191]- به بی دردان چه گویم صورت آن سرو قامت را   (غزل٬ از دیوان)
  20. [201]- به گردون دون که نوت هزاری دهد مرا   (غزل٬ از دیوان)
  21. [125]- به محشر گر نباشد لطف عامت عذر خواه آنجا   (غزل٬ از دیوان)
  22. [183]- به هجر داده فلک قدر گذار مرا   (غزل٬ از دیوان)
  23. [143]- بی ت باغ و بهار سوخت مرا   (غزل٬ از دیوان)
  24. [157]- بی تو باغ و بهار سوخت مرا   (غزل٬ از دیوان)
  25. [204]- بی تو ما را زندگی هم می دهد آزار ها   (غزل٬ از دیوان)
  26. [200]- تا کی پرستد از جنون سنگ ستم سائیده را   (غزل٬ از دیوان)
  27. [140]- تازه تر ساخت گریه داغ مرا   (غزل٬ از دیوان)
  28. [154]- تازه تر ساخت گریه داغ مرا   (غزل٬ از دیوان)
  29. [198]- جا در دلم دادی چرا چشم خمار آلوده را   (غزل٬ از دیوان)
  30. [196]- جا در دلم دادی چرا چشم خمار آلوده را   (غزل٬ از دیوان)
  31. [187]- جانا تو تا گذر نکنی بر مزار ما   (غزل٬ از دیوان)
  32. [149]- چشم او می دهد شراب مرا   (غزل٬ از دیوان)
  33. [167]- چشم او می دهد شراب مرا   (غزل٬ از دیوان)
  34. [165]- چشم او می دهد شراب مرا   (غزل٬ از دیوان)
  35. [190]- خدا را نامه بر از طرف من عرضی فلانی را   (غزل٬ از دیوان)
  36. [130]- خوش آن رویی کز و دیدم صفایی صبح مردان را   (قصیده٬ از دیوان)
  37. [173]- خوش نگاهان گرچه خورم تیر مژگان شما   (غزل٬ از دیوان)
  38. [168]- دلبری تو بی وفاست مرا   (غزل٬ از دیوان)
  39. [150]- دلبری تو بی وفاست مرا   (غزل٬ از دیوان)
  40. [166]- دلبری تو بیوفاست مرا   (غزل٬ از دیوان)
  41. [170]- دهم جا در حریم دیده و دل پیر کامل را   (غزل٬ از دیوان)
  42. [136]- دیده ام بر گشته از خود تیر مژگان ترا   (غزل٬ از دیوان)
  43. [184]- رنگ دگری داد خزان سرو سمن را   (غزل٬ از دیوان)
  44. [186]- روز گاریست که هرگز نکند یاد مرا   (غزل٬ از دیوان)
  45. [146]- ز حرف قدش رتبه دادم سخن را   (غزل٬ از دیوان)
  46. [162]- ز حرف قدش رتبه دادم سخن را   (غزل٬ از دیوان)
  47. [195]- شهید تیغ جفایت هزار مهر و وفا   (غزل٬ از دیوان)
  48. [197]- شهید تیغ جفایت هزار مهر وفا   (غزل٬ از دیوان)
  49. [132]- عشق او کرد این چنین مجنون سودائی مرا   (غزل٬ از دیوان)
  50. [192]- کجا مجنون نماید امتیاز خویش از لیلا   (غزل٬ از دیوان)
  51. [193]- کجا مجنون نماید امتیاز خویش از لیلا   (غزل٬ از دیوان)
  52. [171]- کجایی ای بت سنگین دل بی مهر، بی پروا   (غزل٬ از دیوان)
  53. [129]- کند گل میخ دیوار غنا خورشید عالی را   (قصیده٬ از دیوان)
  54. [147]- که گوید از من آن شرین ادا را   (غزل٬ از دیوان)
  55. [163]- که گوید از من آن شیرین ادا را   (غزل٬ از دیوان)
  56. [128]- که گوید از من سرگشته یی آن شوخ سپاهی را   (قصیده٬ از دیوان)
  57. [137]- گر نبیند در چمن سرو قباپوش مرا   (غزل٬ از دیوان)
  58. [189]- گلرخان می خرد آتش از سر کوی شما   (غزل٬ از دیوان)
  59. [144]- مبند ای برف راه کوچهٔ آن سرو رعنا را   (غزل٬ از دیوان)
  60. [159]- مبند ای برف راه کوچهء آن سرو رعنا را   (غزل٬ از دیوان)
  61. [141]- مرغ دل را نکند از قفس آزاد چرا   (غزل٬ از دیوان)
  62. [155]- مرغ دل را نکند از قفس آزاد چرا   (غزل٬ از دیوان)
  63. [148]- مریض عشقم و دارم وضوی پاک بازی را   (غزل٬ از دیوان)
  64. [164]- مریض عشقم و دارم وضوی پاک بازی را   (غزل٬ از دیوان)
  65. [205]- مزن به سنگ جفا شیشه وفای مرا   (قصیده٬ از دیوان)
  66. [131]- مکن محکوم حکم خویشتن روشن ضمیران را   (غزل٬ از دیوان)
  67. [133]- ملامت کس نمی سازد دگر فرهاد و مجنون را   (غزل٬ از دیوان)
  68. [172]- من کجا دیده ام وفای ترا   (غزل٬ از دیوان)
  69. [199]- می رمد بسکه زما شوخ ستم پیشهء ما   (غزل٬ از دیوان)
  70. [138]- نازم آن شوخ نا مسلمان را   (غزل٬ از دیوان)
  71. [188]- نشد ای شوخ که بوسد لب شرین ترا   (غزل٬ از دیوان)
  72. [126]- نمی سازد انیس بزم خود آن بی وفا ما را   (قصیده٬ از دیوان)
  73. [151]- نی به مومن دوست باشم نی به کافر آشنا   (غزل٬ از دیوان)
  74. [169]- نی به مومن دوست باشم نی به کافر آشنا   (غزل٬ از دیوان)
  75. [202]- هر جاه که دیدن تو میسر بود مرا   (غزل٬ از دیوان)
  76. [134]- هر چند وصل یار بود هم بلا مرا   (غزل٬ از دیوان)
  77. [142]- یکبار اگر ببینم آرام جان خود را   (قصیده٬ از دیوان)
  78. [156]- یکبار اگر ببینم آرام جان خود را   (قصیده٬ از دیوان)

ب

ت

  1. [123]- در نعت حضرت سیدکائنات علیه افضل الصلوات و التحیات   (غزل٬ از دیوان)
  2. [124]- نعت   (غزل٬ از دیوان)

ة

ث

ج

چ

ح

خ

څ

ځ

د

  1. [122]- حمد   (غزل٬ از دیوان)

ذ

ر

  1. [158]- خون کند تا کی دل زار   (غزل٬ از دیوان)

ړ

ز

ژ

ږ

س

  1. [177]- هزار شکر که گشتی به صنف خوبان پاس   (غزل٬ از دیوان)

ش

  1. [181]- مرا در داده اشک او چه سان گرم است بازارش   (غزل٬ از دیوان)

ښ

ص

ض

ط

ظ

ع

غ

ف

ق

ک

ګ

گ

ل

م

ن

ڼ

و

ه

  1. [120]- پسری که بر سر او دوهزار ســــــــر شکــــته   (غزل٬ از دیوان)

ی

ئ

ې

ي

ۍ

ء



| حفظ اطلاعات شخصی| | ما کی استیم؟ | | آرایشگر وبسایت | | شرایط استفاده | | تماس با ما |
Privacy Policy About us WebMaster Terms of Use Contact us